Lárus, Eyrún og Ásthildur í Bandgasse

Það er búið að vera mikið um að vera hjá okkur hér í Bandgasse seinustu viku, þess vegna höfum við ekki skrifað mikið. Amma og Afi í Klettaborg komu til okkar í heimsókn og eru búin að vera í viku, það er að segja amman. Afinn þurfti að vinna og fór þess vegna til Ítalíu á fimmtudaginn. Það er mikið búið að vera að dást að litlunni og taka svolítið af myndum. Afi Geiri fór nefninlega á námskeið í því að taka myndir á fínu myndavélina og náði alveg ótrúlega flottum skotum af stelpunni. Það er alveg ómetanlegt að eiga svona fallegar myndir af þessum tíma. Annars er hún Ásthildur bara að stækka, þroskast og dafna vel. Við erum komnar í mjög gott jafnvægi með brjóstagjöfina og hún er voðalega dugleg að drekka. Svo erum við búin að fara á hverjum degi í smá göngutúr og Ásthildur er búin að fara á fullt af kaffihúsum í Vínarborg. Alltaf ef við tökum hana upp úr vagninum á kaffihúsunum spyr einhver hversu gömul hún eiginlega er og dáist að henni og hvað hún er lítil. Mér sem finnst hún vera svo stór. Eina vesenið hérna í Vín með að setjast einhverstaðar niður er að það er svo mikil reykingastybba á flest öllum kaffihúsum Vínarborgar. Maður er sjálfur alveg að kafna og hættir sér varla þarna inn, hvað þá með svona lítinn gullmola. Ég held að við stundum bara Starbucks, eins kanalegt og það er en þeir eru þá allavegana með mjúka sófa og reyklaust.

Við erum búin að fá peninga…veiveivei. Nú er ég bara að bíða eftir Margréti og Mömmu svo við getum kíkt aðeins saman í búðir. Svo kláraði ég Arnald Indriða á þýsku, var að lesa Napóleonsskjölin eða Gletschers Grab. Ég skildi samt ekki plottið í henni En ég ætla að reyna aftur að lesa krimma á þýsku svo ég fór í gær og keypti 2 sænskar bækur eftir Cammillu Läckberg - Ísprinsessuna og Predikarann held ég. Ég hlakka til að lesa þær. En núna þarf ég að fara á fætur og fylgja Ástu á flugvöllinn. Vonandi hafið þið það gott hvar sem þið eruð. Fleiri fréttir seinna.

Hlustið svo á þetta lag, það er ótrúlega fallegt. Ég er að ná í þessa mynd og vona að hún sé jafn falleg og þetta lag.

Ekkert skeð enn, Bumbulína hefur það greinilega rosalega gott í bumbunni þrátt fyrir plássleysi. Henni langar að fá að stækka og bolla sig upp aðeins lengur og ekki get ég gert neitt nema bara sætt mig við það. Þannig að við bíðum bara, allt orðið tilbúið fyrir prinsessuna, góð IKEA ferð afstaðin þar sem rúmið, skiptiborðið og fleira nytsamlegt barnadót og annað dót var keypt. Mín er búin að fara í gegnum hreingerningargeðveikina, búin að snúa öllu á hvolf hér í Bandgasse og breyta og gera meira kósý og þrífa. Fann þessa gríðarlegu þörf hjá mér á meðan ég var að baka skonsur í gær að sjóða og þrífa allar kryddkrukkurnar okkar og skipuleggjað þær betur. Þannig að á milli þess sem skonsurnar voru í ofninum var ég að kroppa límmiða af soðnum krukkum, solltið beluð En það er best að reyna bara að sjá skoplegu hliðina á þessu því þegar ég hugsa til þess að ég gæti þuft að bíða í meira en 20 daga í viðbót þá er mér eiginlega ekki hlátur í huga. Langar óstjórnlega að ljúka þessu af og fá að knúsa þá stuttu og loka þessu millibilsástandi.

Í dag á Þórný Linda afmæli, innilega til hamingju með það bestasta, vona að þú hafir það sem allra best í dag. Knús og kossar frá mér og Bumbulínu. Þetta væri nú góður dagur fyrir hana til að velja sér en hún er greinilega svolítil prímadonna og vill hafa sinn prívat dag…ef hann er þá til?

Austurríkismenn eru líka að kjósa nýja ríkisstjórn í dag. Allt í rugli, seinast var eins stjórn eins og við höfum á Íslandi í dag, stóri sósíalflokkurinn og stóri hægriflokkurinn voru saman í stjórn en gátu ómögulega komið sér saman um eitt né neitt þannig að seinustu 2 ár er ekkert búið að gerast í landinu og svo sprakk þetta allt saman í sumar og ákveðið var að kjósa aftur. Svo eru tveir öfga hægriflokkar hérna sem eru stórhættulegir en fá samt um 30% samanlagt og svo grænir sem fá í kringum 10%. Stóru flokkarnir fá svo sitt hvor ca. 30%. Þannig að eins og ég sé þetta, en ég er náttúrulega ekki sérfræðingurinn í þessu á heimilinu, þá er þetta erfið staða fyrir okkur vinsti fólk hér í Austurríki. SPÖ eða sósíalflokkurinn getur ekki farið í stjórn aftur með hægri flokknum ÖVP því það gekk svo hörmulega seinast, þeir leggjast ekki svo lágt að fara í stjórn með fasistum og græni flokkurinn nær ekki nógu góðu kjöri til að nægja í meirihluta. Þannig að þetta lítur alls ekki vel út. En mahl sehen, hvað gerist.

Við Lalli erum ekki búin að vera alveg þau duglegustu í því að taka myndir af Bumbulínu en við tókum okkur til í seinustu viku og smelltum nokkrum myndum af henni…

Eins og glögg augu hafa tekið eftir erum við búin að fjárfesta í einum Benjamín, húsmóðirin ætlar að gera sitt allra besta til að halda lífi í kornabarni og 2 plöntum í vetur….ég er alveg viss um að kornabarnið fær nóg af ást og umhyggju en ég er hrædd um að mínir ógrænu fingur eigi ekki eftir að vera nóg fyrir plönturnar….en það má alltaf reyna.

Vonandi verður Bumbulína ekki lengur Bumbulína þegar ég skrifa næst, ég er ekki búin að ákveða alveg hvernig þetta verður með síðuna og myndir þegar þær koma, en væntanlega verður myndasíðan læst, ekkert mál að fá lykilorðið þegar þar að kemur, bara senda emil á mig eða Lalla eða kommenta á síðuna.

Þangað til næst

Eyrún

Við komumst heil heim í Bandgasse, eins og venjulega var eitthvað smávegis að í fluginu en ég nenni ekki að blogga aftur um svoleiðis smáræði. Það eru miklu merkilegri hlutir að gerast í kringum um mig, það styttist og styttist í að ég verði pabbi. Á síðustu mánuðum hefur Eyrún breyst í móður, allir sem sjá hana sjá að hún er um það bil að að verða og í rauninni orðinn mamma, það sér það aftur á móti enginn á mér. Á mér verður engin greinileg breyting, það sér það enginn að ég er pabbi fyrr en ég geng rígmontinn með barnavagn niður Graben á sunnudegi, eða stend orðlaus á fæðingarheimilinu og sé tvær fallegustu manneskjur heimsins liggja saman eftir að hafa framkvæmt hálfgert kraftaverk. En mér er alveg sama þó að enginn sjái það á mér, ég get samt sem áður ekki beðið. Það er allt að verða tilbúið hjá okkur, ein IKEA ferð eftir og þá er heimilið tilbúið fyrir Bumbulínu.

Annars var ég næstum því búinn að gleyma því hvað mér líður vel hérna í Bandgasse, ég fann það bara þegar ég gekk inn eftir stressandi ferðadag, við vorum kominn heim. Líklegast væri það sama tilfinning á Íslandi ef við ættum okkar heimili þar, það er óneytanlega þægilegt að það taki bara 20 mínútur að komast í algjöra sveit, hafa allstaðar fjöll og hafið. Það verður ljómandi að flytja aftur heim, en það verður ekki strax.

Þessi dagur er víst sá síðast þar sem alvöru sumar ræður ríkjum í Vín, síðan tekur haustið við. Haustið er fallegur tími, þá kemur kyrrð og smá kuldi og við brotthvarf hitans fær fólk orku til að hugsa og í rólegheitum hlaða orkuna.

Núna er kominn smá rythmi á lífið aftur eftir sumarvinnubrjálæðið, þá gefst manni tími til þess að blogga meira. Það gerum við Eyrún líka, bráðum ætla ég að skrifa færslu um óþolaidi Kapitalista sem í kreppu breytast algjörlega, en meira um það síðar.

Kveðjur úr Vín,

Lalli

Við Eyrún erum bæði búin í prófunum, já og Bumbulína líka sem hjálpaði mömmu sinni í sínum prófum og gaf pabba sínum kraft til að klára 4 próf á 2 dögum. Núna tekur við rólegheita tími í Vínarborg með afslöppun, Sveinn kemur til okkar og tekur við íbúðinni í sumar og passar hana fyrir okkur. Rólegheitin byrja nú samt ekki fyrr en á mánudaginn, fyrst er eftir eitt stykki úrslitaleikur í EM í fótbolta; Spánn vs. Þýskaland. Algjör draumaúrslitaleikur - borgin verður full af syngjandi kátu fólki. Stemningin í borginni hefur verið góð þá daga sem leikirnir í Vín hafa verið, sérstaklega þegar austurríska liðið lék sína leiki, fólk kom hægt og bítandi út úr skelinni sinni og þorði að sýna tilfinningar og hveta sína menn. Hámarki náði það þegar allir biðu eftir sigri á Þjóðverjum í síðasta leiknum, jafnvel fjölmiðill eins og Der Standard sem venjulega er bara kaldhæðinn gagnvart þjóðarstolti og þessháttar hlutum birti grein á forsíðunni sem einfaldlega “warum wir gewinnen” minnir mig. En fyrir lítinn munn austurrískra var þýskt stál of stór biti. Þrátt fyrir það var fólk ánægt með sitt lið, a.m.k. að mestu leiti og fólk stóð á bak við “strákana sína” - sem er nýlunda í austurrískri fótboltamenningu, a.m.k. þess tíma sem við höfum verið hér.

Skemmtilegasta stemningin var samt þegar Tyrkir og Króatar áttust við í 8-liða úrslitum, ég man ekki hvernig hlutföll þessara þjóðarbrota eru, hvort að í borginni séu 50.000 Króatar og 40.000 Tyrkir. Innflytjendur af 1.-3. kynslóð sem óku um götur bæjarins flautandi og veifandi fánum, en komu svo saman í hverfinu þar sem flest þeirra búa 16. hverfi. Ég fæ alltaf einhverja jákvæða tilfinningu þegar fólk eins og þessir innflytjendur fá tækifæri til að gleðjast og vera miðpunktur jákvæðrar athygli í fjölmiðlum.

En úrslitaleikurinn er eftir og ekkert annað hægt að gera samgleðjast þeim sem komust í úrslit og vona að Spánn vinni! Austurríkismenn taka því illa ef að Þjóðverjar (Piefke!) verða Evrópumeistar í Vínarborg, rígurinn á milli stál risans og jóðlandi dversins er óneytanlega til staðar. Þeir austurrísku kunna ekki alveg að vera litla landið, á meðan að Þjóðverjar eru 90. milljónir eru Austurríkismenn aðeins 9. milljónir og þrátt fyrir það hafa þeir ekki áttað sig á íslenska “miðað við höfðatölu” trixinu - heldur reyna þeir að rífa kjaft og verða svo fúlir ef þeir tapa. Á þýsku sjónvarpsstöðinni ZDF-dokukanal var í gær, mynd sem hét Schweiz und Österreich A-Z, þar var talið upp allt það jákvæða um Svissarana og svo þegar röðin kom að Austurríki var fjallað um sjálfsmorðstíðni og skellt fram tilvitnunum frægs fólks sem flestar tóku á því neikvæða/kaldhæðnislega um Austurríki. Tvær þeirra voru nokkuð góðar, fyrst ein frá Beethoven þar sem hann sagði að Austurríkismenn myndu aldrei gera uppreisn ef þeir ættu bjór og pylsur! En svo kom líklega skíringin á því afhverju Þjóðverjum líkar svona “illa” við jóðlandi smá-granna sinn. Austurríkismönnum tókst nefnilega að gera Beethoven í augum sögunnar að Austurríkismanni en Hitler að Þjóðverja - og þar liggur hundurinn grafinn.

 Kveðjur úr Vín,

Lalli

Ég fattaði loksins hvernig ég kem nýjustu myndunum okkar inn á netið, gamla myndasíðan er ekki að virka eftir að við fengum okkur nýja tölvu. En núna er ég bara búin að setja upp nýja undirsíðu þar sem þið getið skoðað myndirnar okkar. Hanna og Dóri voru hjá okkur seinustu viku og við tókum að sjálfsögðu myndir. Þið getið séð þær hér.

Svo er mikilvægasti leikur EM í kvöld, Austurríki - Þýskaland. Við styðjum okkar menn að sjálfsögðu fram í rauðann dauðann, ætlum að hitta Kristínu og kannski einhverja fleiri og horfa á leikinn saman. Held að við treystum okkur ekki inn á FanZone því það verður örugglega pakkað og kannski ekki svo sniðug stemming hvernig sem leikurinn fer. Það er líka oft svo erfitt að komast inn fyrir svona bumbulínu eins og mig. Allir að troðast og ýta. Lalli var alveg að drepast í fótunum að halda öllum brjálæðingunum frá bumbulínu seinast þegar við fórum inn. Að vísu nýtti ég mér kerfið í eitt skipti og fékk að fara inn um fatlaða innganginn Kallinn spurði mig að vísu hvort maður væri nokkuð fatlaður þegar maður væri ófrískur og ég neitaði því auðvitað en hann hleypti mér í gegn. En það verður allavegana stemming hjá okkur hvar sem við verðum.

Wien wird Cordoba lalalalala……immer wiiiieder immer wiiiiieder immer wiiiieder österreich…..jetzt gehts los:)

Eyrún

Fyrstu leikirnir í EM 2008(TM) búnir, Portúgalar sýndu hvað í þeim býr, en það er auðvitað ekki hægt að dæma alveg um hvernig liðin eru fyrr en í næstu umferð. Þegar að varnarliðin Sviss og Tékkland mæta sókndjarfari Tykjum og Portúgölum, þá sér maður þetta betur.

 Í dag leika Austurríkismenn sinn fyrsta leik á móti Króötum, miðað við hvað maður les heima trúa því fæstir að Austurríki nái að gera nokkurn skapaðan hlut. En lið sem kemst 3:0 yfir gegn Hollandi getur ekki verið alslæmt, ég trú því að mínir menn stríði hinum liðunum og geti jafnvel komist í átta liða úrslit. Það er samt fyndið að lesa hvað íslenskir fjölmiðlamenn skrifa um austurríska liðið, á visir.is stóð að liðið treysti á Rene Aufhauser og Joacim Standfest. Ok, Aufhauser er “tudda”-miðjumaðurinn þeirra og öflugur í loftinu, en það er langt því frá að liði treysti sérstaklega á Standfest, í vörninni eru það frekar Stanzl hjá Spartak Moskau, Emanuel Pogatetz hjá Middlebrough og svo 20 ára gamli Sebastian Prödl. En fyrst og fremst treystir liðið á Andreas Ivanschitz sem er fyrirliðinn þeirra 25 ára “Spielmacher” þ.e. sá sem liðið treystir til að byggja upp skyndisóknir og taka föst leikatriði. Svo vona ég að Ümit Korkmaz og Erwin Hoffer sýni hvað í þeim býr, ungir og snöggir gaurar sem gætu strítt gömlum varnarmönnum eins og t.d. hjá Króatíu.

Við skellum okkur niður á Fan Zone í miðborg Vínar á eftir og fylgjumst með leiknum, íklædd rauðu og hvítu.

Ciao,

Lalli

Eins og þið kannski sjáið höfum við fengið liðsauka hingað til okkar á síðuna, en núna verðum við fjölskyldan saman með þessa síðu. Hér getið þið þá lesið hvað á daga okkar drífur og allskonar þankaganga. Víhhí við Bumbulína erum rosalega ánægðar að Lalli hefur ákveðið að vera með okkur í bloggheimum. En ég er búin að vera rosa dugleg að bæta öllu við fyrir Lalla og setti líka nokkar af gömlu færslunum hans hingað inn. Svo verður hann að hanna þetta betur fyrir sig, setja inn tengla og svoleiðis. Svo gerði ég undirsíður fyrir okkur öll sem þið sjáið uppi, og þar eru nokkar myndir af Bumbulínu sem við eigum á hennar síðu.

Svo hef ég verið að reyna að klippa niður upptökuna af 3. Jahrgangskonzert sem var að vísu í apríl….(soldið sein) en það er ekki alveg að virka hjá mér, ætla að athuga eitt annað forrit sem kannski hjálpar mér.

Við fórum aftur í gær í Volksgarten en fengum til okkar liðsauka því hún Anna Bryndís kom og var hjá okkur í smá tíma meðan mamma hennar og pabbi fóru á dansnámskeið. Það var alveg ofboðslega notalegt enda er hún með eindæmum yndislegt barn.

Anna Bryndís og Lalli

Við öll saman

Held að ég sé búin að ná að klippa upptökurnar svo að hér koma þær:

Eyrún Unnarsdóttir - Vergiftet sind meine Lieder

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Eyrún Unnarsdóttir - Erbarme dich

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Fyrra ljóðið er eftir Franz Liszt og seinni arían er eftir J. S. Bach. Þetta er tekið upp á 3. Jahrgangskonzert sem voru haldnir þann 15. apríl 2008.

Svo fórum við aftur í dag í Volksgarten, alveg að njóta þesss að vera úti í sólinni og niðrí bæ þangað til að allur skríllin kemur hingað á Evrópumótið. Voksgarten verður lokaður að því ég best veit þannig að við verðum að finna okkur einhvern annan garð til að flatmaga í og lesa, við vorum nefninlga ekki bara að hafa það notalegt, vorum líka að læra..:) Mjög duglegir krakkar. Við skulum nú fá eina mynd til að staðfesta það.

Annars óska ég ykkur góðrar viku og ég þarf að drífa mig í bólið svo ég verði ekki þreytt á morgun.

Eyrún

Það var yndislegur dagur í Vínarborg í dag, sól og sumarylur. Alveg á mörkunum að ég myndi ekki bara stikna í þessum hita en við fórum í Billa og keyptum okkur hádegisbita og settumst niður í Volksgarten en sátum bara í skugganum sem var alveg akkúrat passlegt fyrir mig. Það var ekkert smá notalegt að kúldrast þar á teppi og lesa og hafa það notalegt.

Svo tókum við nokkar myndir á leiðinni heim hjá rósunum fallegu í garðinum. Hér koma nokkar
 

Smá bumba komin:) tekið í dag, komin 21 viku og 4 daga.

Önnur bumbumynd á júróvisjónkvöldinu fræga þegar við komumst áfram loksins, komin 20 vikur og 2 daga.

Svo ein til samanburðar, tekin 23. mars 2008, komin 11 vikur og 5 daga.

En núna þarf ég að fara að hjálpa Lallanum að búa til Laugardagspizzuna. Vonandi hafið þið það gott líka, og takk fyrir öll kommentin, gaman að sjá að það eru nokkrir að fylgjast með þessari síðu.

Kveðjur úr Bandgasse.

Það var náttúrulega æðislegt að við komumst loksins í úrslitin og rosalega gaman að geta haft smá stemmingu á úrslitakvöldinu. Við buðum íslensku krökkunum til okkar og það var rosa stuð hjá okkur. Leiðinlegt bara hvað það var sjaldan sem við fengum stig, en við stóðum okkur samt rosalega vel, það er bara erfitt að keppa við austrið. En það er kannski allt í lagi, afhverju mega þau ekki standa sig vel? Uppáhaldslagið mitt fyrir utan íslenska var lagið frá Úkraínu, var frekar fúl að það hefði ekki bara unnið. Mér fannst lagið frá Rússunum ekki svo fínt. Úff ég er að hlusta á rússalagið núna á youtube frá undanúrslitunum og metrókallinn er nú bara nokkuð vel falskur. En jæja það er nú ekki hægt að gráta þetta meira, við verðum bara að halda áfram að taka þátt og vera með stemmarann á lofti. ÁFRAM ÍSLAND.

Annars er ég ennþá kvefuð og fór þess vegna ekki með í vorferðina hjá Íslendingafélaginu í dag. Mega fúlt, en ég fæ að fara í kvöld og hitta Önnu Bryndísi vinkonu mína og knúsa hana aðeins í staðinn. Ég ætla bara að hafa það notalegt í dag og prjóna. Ég er orðin alveg handavinnu óð, kláraði húfuna í gær og nú er það bara að byrja á treflinum. Ég ætla svo að taka myndir af þessu og setja hérna inn. Þetta er bara svo gaman, líka í fyrsta skipti sem ég er að gera eitthvað sem ég get svo hugsað mér að nota.

Ég hugsa að það stefni samt allt í það að ég geti ekki farið í skólann á morgun:( ég get lítið sungið með svona stíflað nef. Þó svo að það sé nú voðalega lítið á röddinni.

En við fórum á föstudaginn í 20.vikna skoðunina og þá leit allt svona glimrandi vel út. Sónarkallinn var bara rosa skotinn í krúttinu okkar sem við vorum líka, við brostum alveg hringinn allann daginn eftir skoðunina. Ohh þetta er svo góð tilfinning, ég get bara varla beðið eftir því að fá barnið í hendurnar. En tíminn er nú búinn að vera fljótur að líða hingað til og hann verður örugglega áfram fljótur að líða, Hanna og Dóri fara að koma til okkar, svo eru bara prófin og svo förum við heim. Svo verður tíminn örugglega ekki lengi að líða heima, alltaf svo margt að gera og gott fólk til að vera í kringum. Svo kemur september og þá er bara mánuður til stefnu og við höfum fullt að gera þá að undirbúa komu erfingjans. Víhhí.

En ég ætla að koma mér vel fyrir uppí sófa og horfá Gilmore og prjóna.

Bestu kveðjur frá Vínarborg

Eyrún og Bumbulína

Ég er ekki frá því að málfari mínu, stíl og stafsetningu hafi hrakað á þessum vetrum hér í Vínarborg. Scheiße! En sem betur fer hefur mér farið fram í þýsku á þessum tíma, annað væri nú líka lélegt.

Ég veit að það má ekki alltaf leggja saman tvo hluti og fá óhjákvæmilega út þann þriðja, en á sama tíma og íslenskunni hefur hrakað og eftir því sem ég hef verið lendur hérna úti, þá fækkar að sama skapi þeim sem heimsækja síðuna mína. En það þýðir ekki að gráta það, enda fullorðnast ég sem aldrei fyrr þessa dagana orðinn íbúðareigandi og margt merkilegra á leiðinni.

kv.
Lalli