Lárus, Eyrún og Ásthildur í Bandgasse

Ég er ekki frá því að málfari mínu, stíl og stafsetningu hafi hrakað á þessum vetrum hér í Vínarborg. Scheiße! En sem betur fer hefur mér farið fram í þýsku á þessum tíma, annað væri nú líka lélegt.

Ég veit að það má ekki alltaf leggja saman tvo hluti og fá óhjákvæmilega út þann þriðja, en á sama tíma og íslenskunni hefur hrakað og eftir því sem ég hef verið lendur hérna úti, þá fækkar að sama skapi þeim sem heimsækja síðuna mína. En það þýðir ekki að gráta það, enda fullorðnast ég sem aldrei fyrr þessa dagana orðinn íbúðareigandi og margt merkilegra á leiðinni.

kv.
Lalli

Þáttakendum á Ólympíuleikunum í sumar verður bannað að vera hafa á sér fána Tíbets hvort sem er á keppnissvæðinu eða í Ólympíuþorpinu og þar með talið í sínum herberjum.
Stundum er sagt að Ólympíuleikar og raunar íþróttir yfir höfuð, séu yfir pólitík hafin. Það þýði ekkert að draga Ólympíuhugsjónina niður á það lága plan sem stjórnmál manna eru, því sú dyggð að hlaupa í hringi, synda og stökkva sé ofar argaþrasi hversdagsins. Ekkert í heiminum stendur samt sem áður eitt og sér, óháð umhverfi sínu - allt er háð einhverju öðru og Ólympíuleikarnir eru ekki undanskildir. Þegar íþróttahátíð er haldin í ákveðnu landi, sama hvaða landi, undir leiðsögn leiðtoga þess lands, þá er ekki hægt að aðskilja hátíðina og þá sem að henni standa. Ef þeir kjósa að banna ákveðna uppröðun lita áprentað á efni vegna þeirra hugmynda sem þeir litir tákna - eru Ólympíuleikarnir pólitískir.
Auðvitað er svekkjandi fyrir íþróttamenn að þurfa að hlusta á okkur hin ræða um það hvort þeir eigi eða eigi ekki að taka þátt í leikunum. En þeir standa heldur ekki fyrir utan okkur hin og utan mannlegrar samkenndar vegna þess að þeir eru íþróttamenn. Auðvitað er svekkjandi að stefna að ákveðnu markmiði, ná því og svo gætu pólitíkusar ákveðið að maður fái ekki að komast að leiðarenda.
En þeir mega heldur ekki gleyma því að þeir eru fyrirmyndir, ef að þeir sætta sig við mannréttindabrot afhverju ættu ekki aðrir að gera það líka.

Lalli

Maður les það og heyrir frá Íslandi að frónverjar séu orðnir pirraðir á stjórnmálamönnunum sínum. Þetta er né ekkert eins dæmi, ég horfði á þátt í gær á ríkissjónvarpinu hérna í Austurríki þar sem fjallað var um leiðtogakrísu Evrópu, það vantar alvöru leiðtoga í stjórnmálin í álfunni. Ég held að þetta sé komið til vegna þess að það kerfi sem við búum við, var ekki hannað fyrir okkar tíma, þ.e. 21. öldina þar sem fólk er vel menntað og getur sjálft fundið upplýsingar um allt milli himins og jarðar. Við vitum flest öll töluvert margt um flesta hluti og lítum þess vegna síður á ákveðna einstaklinga sem “alvitra snillinga” sem eiga að redda hlutunum - okkur vantar frekar fyrirliða sem heldur hópnum saman og s.s. einn af okkur sem stýrir leiknum.

Á Íslandi var fólk pirrað yfir því að þingmenn réðu sér aðstoðarmenn, en í rauninni finnst mér furðulegt að aðstoðarmenn hafi ekki verið komnir fyrr til þeirra eða fleiri aðstoðarmenn verið til staðar fyrir þingflokkana. Þeir myndu og munu gera þingstarfið skilvirkara, þ.e.a.s ef þeir vinna störf sín vel. Að auki ætti svo að fækka þingmönnum e.t.v. niður í 43 og gera landið að einu kjördæmi, svo innan fárra ára verðum við komin með 5 menn á þingið í Brussel.
Núverandi kerfi var hvorki hannað fyrir Ísland þar sem sauðburðu og vertíð skipta ekki höfuðmáli og heldur ekki fyrir Ísland þar sem tekur aðeins 45 mín að ferðast landshorna á milli. Það að hafa 63 þingmenn í Reykjavík í nokkra mánuði og svo í fríi þess á milli “til að sinna kjördæmunum” á einfaldlega ekki við í dag.
Það væri einnig hægt að gera fleiri tilbreytingar til dæmis að ráðherrar hafi ekki fast sæti á þingi eins og sumstaðar er gert.

Þegar þessar breytingar fara í gegn ætti einnig að auka vald sveitarfélaganna og færa meira af þjónustu yfir til þeirra, þar af leiðandi þyrfti ríkið að gefa þeim eftir skatttekjur. Það myndi auðvelda almenning mikið að koma sínum sjónarmiðum á framfæri, auk þess sem fólk myndi vera áhugasamara um stjórnmál, þar sem það hefði meira að segja.

Er nokkurt vit í öðru en að breyta til í þessu 19. aldar kerfi sem að við búum við? Stjórnmálkerfi sem og stofnanir sem í því vinna eiga að vera í endalausri endurskoðun sem reynir að bæta þær, því eins og önnur sköpunarverk eru þau ekki fullkomin.

Lalli

Stundum er kvartað yfir kolefnisjöfnun, enn ofar er rifist um hvort eigi að gera eitthvað, s.s. spara raforku, bensín eða nota meira almenningssamgöngur, vegna yfirvofandi hlýnurnar jarðar. En svo er þessu öllu bölvað af snjéníum sem sjá það í hendi sér að þú getir bara ekki kolefnisjafnað þig sí svona og hlýnun jarðar sé bara gabb sett fram af pólitíkus í Bandaríkjunum og fégráðugum vísindamönnum.
Ok, gott og vel segjum sem svo að kolefnisjöfnum virki ekki og þetta “klimawandel” sé bara gabb. Þá mælir samt ekkert á móti því að planta trjám og vernda regnskóg - þó svo að fólki finnist kolefnisjöfnun heimskuleg. Það að spara orku, ganga frekar en aka bíl eða nota hjól og almenningssamgöngur, er að sama skapi frábært - burt séð frá því hvort heimurinn farist eftir 100.000 milljón ár eða 100 milljón ár. Ef hlutirnir fara svo eins og þessir fégráðugu vísindamenn halda fram, þ.e. að þeir hafi ekki verið að gabba, þá hjálpar allt við að draga úr vandanum.
Sama hvort vandamálið er til staðar eða ekki til staðar, þá sakar ekkert að hugsa um umhverfið - það skemmir ekki neitt.
Svo er það ekkert nema frábært að fyrirtæki séu tilbúin að planta trjám í skiptum fyrir viðskipti, t.d. Krombacher sem verndar 1 fm af regnskógi fyrir hvern seldan kassa af bjór. Maður getur ekki annað en grætt, verndað umhverfið með því að drekka bjór? Ekkert nema snilld.

Lalli

Ég átti að halda fyrirlestur í gær, var búinn að undirbúa mig undir að minn hluti af fyrirlestrinum væri 10 mínútur um gagnrýni á Réttlætiskenningar Rawls, kenningar Marx um réttlæti og sitthvað fleira. Ég fékk ekki nema 3 mínútur - kennarinn notaði nefnilega 45 mínútur af tímanum til skipulagshluta sem hann hefði getað og átt að gera í tímanum fyrir páska. Ég stóð til að byrja með eins og asni og reyndi að vera eins snöggur að koma hlutunum frá mér og ég gat. - En ok, þetta er kanski líka reynsla í að bregðast við aðstæðum og geta ekki gert hlutina eins og maður vildi í upphafi.
En engu að síður fúlt. Því þetta var ágætur fyrirlestur hjá mér.
-
Annarrs langaði mig að segja tvennt um Hannes Hólmstein og hans mál. Í fyrsta lagi, er það ekki þversögn að safna með samskotum upp í skuld hægrimanns, sem hann komst í af eigin rammleik? Hinir hæfustu lifa af og allt það… Þeir virðast jafnvel nýta sér verk annarra til að reyna að lifa af.
Hannes Hólmstein hefur ekki beint verið sá sem að vílar fyrir sér að þjarma að mönnum í pólitískri umræðu, oft í persónlegum stíl en ekki fræðilegum og á maðurinn engu að síður að heita fræðimaður í stjórnmálafræði.

Stundum endar það þannig ef að maður kemur fram eins og besserwisser og ber ekki snefil af virðingu fyrir skoðunum annarrs þá á endanum kemur það niður á manni. Hannes Hólmsteinn hefur farið mikinn í langan tíma, núna missteig hann sig tvisvar og þarf að gjalda fyrir það, með peningum.
Mér þætti reynar áhugavert að sjá hvernig yrði tekið á svona máli hérna í Vín, ég þarf að skila inn sérstakri “Ritstuldar yfirlýsingu” (plagiats erklärung) með hverju verkefni - ef að kennari yrði svo dæmdur fyrir ritstuld. Svolítið dæmigert fyrir Ísland að sumir benda á að það væru “pólitísk hreynsun” að reka Hannes frá Háskólanum fyrir þetta. Þetta snýst samt ekki um hægri eða vinstri, enda er það bara gott að hafa allt litróf stjórnmálanna við Stjórnmálafærðideildir - þó Hannes mætti reyndar efast aðeins meira um ágæti þess sem hann las í Oxford fyrir aldarfjóðungi og efast og endurskoða eins og fræðimönnum ber að gera. Þetta snýst að mínu mati um prinsip - sá sem er staðinn að ritstuldi á ekki að vinna sem háskólakennari.
–
En ég nenni ekki að eyða meiri tíma í þetta, ég þarf að skreppa í ræktina.

Lalli

Bara svona smá grín. Það má ekki hafa endalausar áhyggjur, enda hef ég þær ekki þó svo að bloggið mitt verði stundum (les. alltaf) fyrir barðinu á áhyggjum/athugasemdum mínum um heiminn og málefni tengd þeim fyrirbærum.
-
Það er margt að brjótast um í heilanum mínum, ótrúlegt en satt. Vonandi kem ég því yfir á skjáinn bráðlega. Þessar hugmyndir eru margar hverjar snjallar - eða virka a.m.k. þannig í hausnum á mér, sjá um hvað gerist ef ég kem þeim út úr hausnum og í skiljanlegra form.

Lalli

Síðan hvenær hafa Ólympíuleikar ekki verið pólitískir? Íþróttir þar sem að stuðningsaðilar eru ríkustu fyrirtæki í heimi snúast ekki um að allir fái að vera með eða aðrar ungmenna félagshugsjónir. Á síðustu önn var ég í tíma sem hér “Macht Bewegung” Macht=vald og Bewegung=hreyfing s.s. bæði það að hreyfa sig og fjöldahreyfing. Áhugaverður kúrs sem að gaman væri að skoða bara út frá Ólypmíuleikum. (Á þessari önn er ég svo í öðrum sem að fjallar um fótbolta (risaveldissport valdsins). Þegar að stór íþróttahreyfing, með mikil völd, ákveður að veita stórundarlegu risaveldið þá ábyrgð að halda svona mót, með þeirri athygli sem því fylgir, þá verður hreyfingin bara að taka því. En ástandið í Kína lítur út fyrir að vera alvarlegra en hinn venjulegi fréttafíkill gerði sér grein fyrir og fleiri héruð en Tíbet eru á suðupunkti. Og á meðan að óháðir fjölmiðlar mega ekki segja okkur fréttir af því sem fram fer, þá er ekki nema von að við efumst um það sem fram fer.

Lalli

Í páskafríinu er ég ekki búinn að lesa mikið, verð því greinilega að taka mig á í þessari viku. Við Eyrún erum aðallega búin að krúttast hérna tvö í Vínarborg, fórum út að borða og í bíó á laugardaginn, sáum Dan in Real Life og okkur þótti hún afbragð. Í gær elduðum við svo ungverska ali-gæs, með fyllingu, brúnuðum kartöflum og alles, okkur þótti hún einnig vera afbragð. Enda erum við afbragðskokkar.
-
Það sem ég er búinn að vera að lesa, þetta litla smá, eru upplýsingar um Ísland og Evrópusambandið. Þetta eru “Mótum eigin framtíð” sem að SI (Samtök iðnaðarins) gaf út á Iðnþinginu og svo “Hvað með Evruna?”. Í bæklingnum frá SI eru öll helst málin tekin fyrir, eitt af öðru og rætt við annað hvort sérfræðinga eða ráðamenn ESB og stundum er rætt við hvoru tveggja. Það skín eiginlega í gegn í hverju einasta máli að hagsmunir heildarinnar liggja á ESB en stundum er sérhagsmunum betur borgið utan þess. En oftast eru til fordæmi sem hægt væri að fylgja til að koma til móts við sérhagsmunina. Ísland liggur t.d. allt norðar en 62 breiddargráða, svo að landbúnaður hér telst heimskautalandbúnaður og á því rétt á meiri styrkjum en annar landbúnaður. Þetta kæmi sér vel fyrir sauðfjárbændur, mjólkurframleiðendur og fleiri í dæmigerðum landbúnaði en ekki fyrir kjúkklingrækt og svínabú. Varðandi fiskveiðar þá hafa þær þjóðir sem að reiða sig mikið á fiskveiðar eins og Malta fengið undanþágur. Reyndar tel ég líklegra að íslenskir útgerðarmenn muni sækja á mið evrópumanna frekar en þeir komi hingað. Það er nefnilega þannig að ef einhver fær að veiða hjá okkur, þá fáum við líka að veiða hjá þeim. En svo eru það auðvitað ekki hagsmunir heildarinnar (ESB) að taka undirstöðu atvinnuveg úr löndum sambandsins. Það er ekki í hag ESB að fá óánægt Ísland inn í sinn hóp og það er eiginlega líklegra að Íslendingar hafi mikið um fiskveiðistjórnun ESB að segja en að einhverjir sem enga reynslu hafa af fiskveiðum stjórni okkar hafsvæði. Íslenskir útvegsmenn hafa ekkert að hræðast, ef þeir halda rétt á spilunum verður allt þeim í hag.
Svo myndi dæmigerð fjögura manna fjölskylda spara 1,7 milljónir í vaxtagreiðslur ef að við værum í ESB, verða á nauðsynjavörum lækka og markaðir opnast fyrir Íslendinga.
Það er svolítið fyndindið að vera líka á móti því að ræða við ESB, allt í lagi að finnast eitthvað vera að Sambandinu eða eftir á að vera á móti samninginum - en að vera á móti því að tala við ESB? Það bara skil ég ekki. En ég held áfram að lesa mér til um þetta í dag.

Svo er svo helvíti fínt að búa í ESB.
Lalli

Á miðvikudaginn síðasta var afmæli Vínarborgarháskóla, ekki var mikið gert úr því annað en að senda engan í skólann. Frekar undarlegt svona eftir á að hyggja, væri ekki betra að heiðra háskólann með mega-session af lærdómi í stað þess að loka, loka og læsa og allt það. En það var fleira markvert á seiði þann 12. mars. Guðbergur Bergsson var í Vínarborg við kynningu á Flatey-Frey sem að var að koma út í þýskri þýðingu. Frábært framtak, því önnur síðan er á íslensku og hin á þýsku svo hún passar mjög vel fyrir þá sem glíma við bæði málin. Jón Bjarni Atlason íslensku kennari við UniWien sá um að kynna Guðberg fyrir þeim sem mættir voru á Shakespeare & Company, sem er skemmtileg bókabúð og mjög sjarmerandi. Mér þótti margt vera skemmtilegt í því sem að lesið var upp, sem dæmi má nefna þetta hér:
En Freyr
þegar orðið verður eingilt eins og í íslenskri list
og gengi þessi endanlega skráð
eins og hjá óhagganlegum skáldum
sem skrifa bækur líkar velreyttum hænum
þá ætti vesælt orðið að liggja á vöxtum í lands-
bankanum
og vera í útláni handa leigupennum fyrir jól.

Eftir upplesturinn voru samt margir í vafa um hvort þeir hefðu skilið eitthvað af því sem að Guðbergur las, það sem helst stóð uppúr var án vafa Orða-Borða óperan sem Guðbergur söng hluta úr. Skemmtileg gagnrýni á ofneyslu orða og mikilvægi þess að melta það sem maður les, því annarrs gubbar maður.
-
12. mars 1938 er dagsetning sem að gleymist seint í Austurríki, þá marseruðu Þjóðverjar inn í landið - án nokkurar mótstöðu þeirra austurrísku. Þjóðin er enn í dag að glíma við söguna og hættir því sjálfsagt aldrei. Sumir vilja meina að Austurríkismenn geti með sanni kallað sig fórnarlömb, aðri vilja ekki heyra á það minnst, enda voru ofsóknir gegn gyðingum löngu byrjaðar og barátta vinstir og hægrimanna staðið yfir í mörg ár, með tilheyrandi blóðsúthellingum.
Til að minnast þessa dags og þeirra 80.000 Vínarborgara sem að myrtir voru af nasistum, var skipulögð athöfn á Heldenplatz þar sem kveikt var á yfir 80.000 kertum. Eftir upplestur Guðbergs löbbuðum við þangað og litum yfir kertahafið. Ég las svo síðar í Der Standard að aðeins 5.000 manns hefðu mætt á minningarathöfnina. Til samanburðar tóku yfir 250.000 manns á móti Hitler 70 árum áður.
Hvað segir það okkur?

Lalli

Ég er einn af þeim sem að finnst frelsi fólks mikilvægt, hverjum finnst það ekki? Líkast til fáum. En þegar að við lendum í þeim aðstæðum að þurfa að vega og meta frelsi tveggja einstaklinga, þá verður málið oft flóknara. Dæmi sem að oft kemur upp er vændi - þar skarast frelsi karlmanna til að fá að ríða hvenær sem og frelsi stúlkna og kvenna að fá að lifa eðlilegu lífi og sá réttur að vera ekki fórnarlömb. Nú hlaupa eflaust margir upp til handa og fóta, hvað er Lalli að bulla núna. Telur hann sig svo merkilegan mann að hann geti ákveðið hvað sé eðlilegt líf? Og hvað þá heldur, þekkir Lalli sögu allra vændiskvenna heimsins og stimplar þær þar með fórnarlömb. Eins og ég sagði að ofan þá er þetta ekki svona einfalt. En ég met einfaldlega ofar rétt þessara kvenna en karlanna sem ekki fá á broddinn reglulega - vandamál þeirra er líkast til ekki fjöldi kvenna, sem eiga víst að vera u.þ.b. jafnmargar karlmönnum. Lausn á þeirra vandamáli er ekki búa til fórnarlamb úr annarri manneskju.
Vandamálið eru karlarnir, að líta á það sem sjáflsagðan hlut að 10 karlmenn sofi hjá einni og sömu konunni sama daginn - og halda því fram að hún sé bara nokkuð sátt með lífið, er einhver sú ömurlegasta tilraun til sjálfsblekkingar sem ég veit um. Fimmtíu karlmenn með bjór í krús sitja við langborð þar sem ung stúlka fer úr spjörunum og hristir brjóstin framan í þá í von um aur. Það að á 21.öldinni séum við ekki enn komin framar en þetta í samfélagslegri þróun er sorglegt. Enn og aftur liggur rót vandans hjá karlmönnunum. Svo má ekki gleyma því að margar af þessum konum eru beinlínis fluttar inn til þeirra landa sem þær vinna svo í, þær sem komast til ágætra staða eru heppnar. Aðrar sitja eftir fast t.d. á landamærum Þýskalands og Tékklands og búa þar við ömurlegar aðstæður. Svo er líka vinsælt hjá þeim sem verja mansal og áníðslu að benda á að það séu nú margir aðrir sem séu hnepptir í þrældóm - það bætir ekki bölið að benda á eitthvað annað. Sú staðreynd aldrei hafi áður veirð jafnmargir þrælar til í heiminum er skelfileg staðreynd. Lélegustu rökin sem ég hef heyrt hjá þeim sem að tala fyrir vændi, eru þau að nauðgunum fækki ef vændi sé leyft. Hvurslagst djöfuls-dólgar eru karlmenn eiginlega ef að þeir geta ekki hamið sig og skánar það eitthvað ef að við leyfum þeim að ríða hórum í stað þess að nauðga. Vandamálið, það er hálfvita skapur karlmanna, er ennþá til staðar. Það er eitthvað að karlmönnum ef þeir telja þetta eðlilegt, svo einfalt er það.
Þess vegna finnst mér ömurlegt að heyra í fólk, oft á tíðum gáfuðu fólk, sem er vel að sér, nota tíman sinn í jafn ógeðslegan hlut og réttlæta fyrir heiminum þjáningar fórnarlamba.
Það óskar enginn faðir eða móðir sér þess að barnið þess verðir hóra, það óskar enginn systursinn þess að hún dilli rassinum framan í fulla kalla í von um ölmusu. Ekkert barn óskar móður sinni þess að hún sofi hjá tugum karlmanna í viku.

Þeir sem ekki sjá heildarmyndina og halda því fram að þetta sé spurning um kynlíf tveggja einstaklinga á jafnvægis grundvelli, eru á villigötum. Kynlíf þeirra sem báðir koma að borðinu/rúminu (eða hvar sem það nú fer fram) er falleg og yndislegt - þetta er ekki spurning um að borga. Þetta er spurning um virðingu fyrir öllum manneskjum.

Lalli