Lárus, Eyrún og Ásthildur í Bandgasse

“It’s the end of the world as we know it” þessi lína sönglaði aftur og aftur í hausnum mínum á mánudaginn þegar “Lehman Brothers” fór á hausinn, síðast þegar að ég bloggaði var ég mjög nálægt því að skrifa um Kreppu-kapitalista sem að hlaupa undir pilsfald ríkisins þegar það kólnar á mörkuðunum. En svo fannst mér það ekki passa inní bloggfærsluna um bumbulínu, sem dansaði fyrir pabba sinn í gær þegar hann lofaði að segja henni frá indíánum og fleiri merkilegum hlutum í þessum heimi.

En svo er það varla viðeigandi að skjóta á Kapitalista á þessum síðustu og verstu tímum, markaðarnir virðast að hruni komnir og allskonar merkilegir peningamenn vita ekkert hvað þeir eiga að gera, að ráðast að þeim núna er svipað og að kæra ljósmæður, kvelja dýr og yfirleitt koma illa fram við þá sem að geta ekki varið sig. Ég efast reyndar ekki um að Kapitalistar myndu sparka í ketti og nýta sér bága stöðu annara til að græða, það er svona nokkur vegnin í þeirra stefnu - þeir hæfustu lifa af og allt það. En það væri ekki í mínum anda að taka upp þeirra aðferðir og sparka í þá, nú þegar þeir liggja ótrúlega vel við höggi. Það er munurinn á okkur og þeim, fyrir þeim er gróðinn höfðumarkmið og það skiptir litlu máli hvernig hann kemur til. Reyndar tók ég eftir því að þau línurit sem sett eru upp þessa dagana ná flest ekki lengra aftur en 2005 og sína uppganginn til 2007 og svo ná línurnar aftur niður að því sem þær voru 2005 - var 2005 svo hræðilegt ár? Eða hversu langt sem menn reyna að fara aftur, hjálpar það okkur ekki bara við að komast með lappirnar niður á jörðina. Ná ágætistaki á raunveruleikanum og halda fastar í það núna heldur en við höfum áður gert. Satt best að segja held ég að vesturlönd hafi gott af “kreppu”, sem ýmsir segja að sé reyndar aðeins hjá sérstökum gerðum af bönkum. Kanski fær þessi kreppa okkur til þess að hætta að einblína á gróða á hinum og þessum mörkuðum og flytja fókusinn yfir á alvöru gæði - gera okkar umhverfi betra þ.e. koma börnunum okkar á betri stað en við erum á. Ísland fór ekki úr því að vera eitt fátækasta land Evrópu yfir í að vera eitt það ríkasta á ca. 90 árum vegna þess að bankarnir okkar skiluðu svo gríðarlegum arði eða vegna þess að forstjóri Eimskips fékki milljarða í laun. Skólakerfið varð betra, börnin vissu meira ergó fullorðið fólk framtíðarinnar vissi meira og þannig stóð samfélagið sig betur. Við gætum öll vitað svo miklu meira, sem sýnir sig einna helst í því hvernig við rekum samfélagið okkar. Dæmi: Í staðin fyrir að prenta ljóð eftir skáld er sett fram hugmynd um að reisa styttu af því, með hvoru er skáldi sýnd meiri virðing - að lesa ljóð þess eða gera eftirmynd af útliti þess?

Mig vantar að komast í skóla, fá nýjar hugmyndir og rifja upp gamlar, sem betur fer er stutt þar til skólinn byrjar og ég ætti í rauninni að vera að vinna að verkefni en ekki blogga.

Kreppa er bara hugarástand og tækifæri til að breyta því sem miður fór. Endilega nýtið það.

Lalli 

Það er búið að vera margt í gangi hjá okkur Bumbulínu þessa dagana. Við fórum fjölskyldan saman í mæðraskoðun á fimmtudaginn og ljósmóðirin varð rosalega skotin í Bumbulínu, sagði að hún væri fyrirmyndarbarn og passleg í alla staði. Við vissum það nú áður en við fórum í skoðunina en það er alltaf gott að fá staðfestingu á því frá “fagmanni” í svoleiðis málum Við fórum svo seinna um daginn í sónar og Ragnheiður læknir var líka rosalega ánægð með Bumbuskottið okkar, sagði að hún væri alveg eins og hún á að vera á þessum tíma. Hún var líka alveg viss um að Bumbulína er stelpa þannig að ég þori nokkurnveginn að prjóna bleika peysu fyrir hana. En auðvitað er okkur alveg sama um hvort þetta er Bumbulína eða Bumbus, bara að það komi heilbrigt út úr bumbunni, það er fyrir öllu.

Svo er ég búin að vera að reyna að skrá mig á atvinnuleysisbætur því það eru ekki til neinar bætur fyrir konur sem eru óléttar/ófrískar/þungaðar/barnshafandi/vanfærar (við íslendingar eigum svo frábær orð yfir þetta ástand) og eru orðnar þreyttar en ekki veikar, geta svosem alveg unnið en það er ekki alveg optimal. Þannig að svo við færum ekki alveg á kúpuna þá ætla ég að reyna að fá smá pening frá ríkinu til að hjálpa okkur að brúa þessa 2 mánuði þangað til að ég fæ fæðingarorlof. Það er bara að reynast flóknara og erfiðara en mér hefði órað, vegna þessa að ég er námsmaður þá á ég eiginlega bara ekki rétt á neinu og má bara lifa á loftinu ef ég fæ ekki vinnu á sumrin. Reglurnar eru semsagt þannig að til að fá 100% bætur þá þarftu að vera búinn að vera í 100% í 1 ár. En þar sem ég er námsmaður og búin að vera það frá því að ég varð 6 ára þá á ég hvergi á lífsleiðinni ár þar sem ég var í 100% vinnu og hvað þá á seinustu 36 mánuðum. Maður má semsagt geyma “bótaréttinn” í 36 mánuði ef maður er námsmaður. Þannig að ég réttsvo næ að skrapa saman 12 vikum á seinustu 3 árum þar sem ég var samfellt nota bene í 100% vinnu, maður má ekki nota nokkar vikur þetta ár og setja saman við vikurnar sem maður vann árið á undan. Þessar 12 vikur gefa mér 25% bótarétt sem er eitthvað í kringum 1000 kall á dag. Víhhí. Ef ég ætti ekki heima hjá mömmu og pabba og ætti ekki svona duglegann mann þá yrði ég held ég að læra að ljóstillífa.

Ég held að það sé alveg ljóst að það er ekki hægt að lifa á sósíalnum á Íslandi. Þetta er ekki alveg hræðilegt fyrir mig því að ég á góða að en hugsa sér fyrir þá sem hafa það ekki svo gott og nú þegar bankarnir eru búinir að loka búðinni hjá sér þá get ég vel skilið að fólk nái ekki endum saman. Hmm erum við ein af ríkustu þjóðum í heimi og förum svona með námsmennina okkar og litla mannin?

Jæja áfram með smjörið, ég er nefninlega búin að brasa margt meira á seinustu 2 dögum. Ég fór loksins í sjónmælingu og komst að því að ég er komin með - 0,75 og -1. Það hlaut að koma að þessu, hélt kannski að ég yrði svarti sauðurinn eða gyllta svínið forever í þessari fjölskyldu og fengi aldrei gleraugu. En ég er búin að velja mér þessi fínu gleraugu með glimmeri á hliðunum Það fer að styttast í myndastund hér á vefnum þannig að ég skelli þá kannski nokkrum myndum inn af gripnum.

Það er nú ekki margt fleira sem við vorum að brasa við stelpurnar, ég var aðeins að ýkja hérna áðan, ég fór bara í klippingu í gær og er orðin rosalega fín.

Nú er bara málið að hvíla sig í dag og prjóna, kannski hlusta aðeins á Fritz Wunderlich syngja Im wunderschönen monat mai e. Schumann. Ég mæli með því á svona fallegum degi.

Nú er sko orðið almennilega heitt, ég var búin að gleyma hvað það er óþægilegt. Hér sit ég varla í fötum með viftuna á fullu og er að kafna. Ég ætti líka að vera að læra en ég bara get ekki hugsað í þessum hita. Prófin eru samt búin að ganga ágætlega, Stilkunde eða Stílfræðin er tæp en ég get tekið prófið bara aftur eftir ár ef ég fell. Lalli er búinn að standa sig frábærlega eins og við er að búast af honum. Fullt að gera, hiti, EM en tekur 4 próf á 2 dögum eins og að drekka vatn…hehe vá tók mig rosalega langann tíma að finna þessa asnalegu líkingu. Það er gott að við förum heim eftir viku, íslenskan er orðin frekar einhæf.

Ég tók upp á því að skoða nýtt símafyrirtæki um helgina því samningurinn minn var útrunnin hjá því gamla og það var ekki alveg að gera sig með nýjustu tækni og flotta síma. Svo finnur maður sér alltaf eitthvað annað til að gera þegar maður á að vera að læra (t.d. að blogga). En ég semsagt skipti yfir til drei og fékk nýjann síma sem er gríðarlega tæknivæddur. Það á mjög vel við tæknisjúku Eyrúnu:) En númerið mitt er alveg það sama þannig að þið þurfið ekkert að hafa áhyggjur af því að ná ekki á mér. Ég er í rosalega góðu sambandi núna.

En nú verð ég að fara að taka mig á og læra.

Bið að heilsa ykkur í bili

Eyrún

Þá er það yfirstaðið, prófið fór vel fram snemma á þriðjudagsmorguninn eða réttara sagt kl 10. Þetta var alveg svolítið erfitt, var svo stressuð daginn áður, mikið til útaf því að ég var búin að ákveða að vakna kl 6 til að ég yrði almennilega vöknuð í röddinni. Til að vakna svona snemma varð ég náttúrulega að fara snemma að sofa. Var komin upp í rúm um 9 - hálf 10 en gat engann veginn róað mig niður. Hjartað hamaðist og sama hvað ég gerði þá varð ég ekki einu sinni syfjuð. Ég hlustaði á hugleiðslu, ég hlustaði á slökun með Guðjóni Bergmann og ég hlustaði á Harry Potter bók Audiobook nr. 6. Lalli sagði mér sögu um litlu bláu flugvélina, en ekkert gerðist. Hann meira að segja las fyrir mig úr Harry Potter sem hann er að lesa en ég náði ekki að sofna. Seinast þegar ég man var kl orðin hálf 1 og ég orðin ennþá meira stressuð því núna fengi ég svo stuttan svefn. En þetta hafðist einhvernveginn, ég náði að sofna og vaknaði eldhress kl 6 um morguninn.

Ég gleymdi krananum á þegar við fórum út og við vorum komin út á lestarstöð þegar ég fattaði það og Lalli greyið þurfti að hlaupa heim til að slökkva á honum. Sem betur fer fór ekkert uppúr en það munaði litlu.

Ég var svo númer 4 í röðinni. Söngurinn gekk vel, veit samt alveg vitleysurnar mínar og var ekkert rosalega ánægð með dýptina mína, svona snemma á morgnana er dýptin mín ekki sú besta, oftast meira loft einhvernveginn. En allavegana gekk þetta alltsaman, ég söng 1 aríu og 2 ljóð. Úff var alveg rosalega fegin þegar þetta var búið en upptakan klikkaði, batteríið var búið þrátt fyrir að ég hafi skipt um batterí um morguninn,hef tekið ónýtt batterí í staðin fyrir nýtt…arg!

Við vorum 7 sem tókum þetta próf í ár, þannig að þetta var ekki svo langt. Eftir prófið ráðfæra prófessorarnir sig saman, en allir söngprófessorarnir eru að dæma í prófinu. Hver og einn gefur hverjum nemanda einkunn sem er svo sett saman í eina einkunn. Svo fær maður bara að vita strax hvað maður fékk í einkunn.

Ég fékk 1 eða Sehr gut eða hæstu mögulegu einkunn á 1. diplómaprófinu mínu.

Ég er auðvitað alveg rosalega ánægð með það og ég er að gera mér meira og meira grein fyrir því með tímanum sem líður. Það er alltaf gaman að vera að standa sig vel í því sem maður tekur sér fyrir hendur.

Við vorum tvö sem fengum 1, ég og Pauli sem er tenór frá Tirol og er mjög hress. Hann og Jóni eru miklir vinir og Jóni er alltaf að kenna honum skemmtilega íslensku og hann hefur mikinn áhuga á því að læra. Hann segir til dæmis alltaf við mig þegar við hittumst eða þegar hann hefur samband við mig í gegnum sms eða síma: Heyrðu gamla. Og í smsinu var það skrifað herdö gamla sem var krúttlegt og ekki fjarri lagi. En hann átti einkunnina vel skilið. Hinir fengu á bilinu 2 - 3 held ég og allir náðu sem var mjög gott og ánægjulegt.

Svo er hún Lára besta komin til okkar í heimsókn og við erum búin að reyna að hafa það gott miðað við hrikalega hitann sem er hérna. Það er klárlega ekki íslenskt veðurfar hér á meginlandinu og við íslendingar erum ekki hannaðir fyrir svona mollu. En við látum það nú ekki aftra okkur…verðum þá bara í sundi eða að flatmaga í grasinu.

Annars eru það bara tæpar 2 vikur í lendingu á Akureyrinni góðu.

Veriði hress, ekkert stress, bless.

Eyrún

Langt síðan ég skrifaði síðast, langar oft að vera miklu duglegri að skrifa, fyrir mig. Ég held að ég hafi ofboðslega gott af því að skrifa það sem ég er að hugsa, þá næ ég að komast meira í samband við sjálfa mig, þó að það sem ég skrifa er oftast daglegir hlutir eða eitthvað sem ég er að pæla í á þeim tíma. Það er samt ekki þar með sagt að það sé ekki merkilegt.

En margt er búið að gerast síðan síðast, ég er ekki viss um að ég muni allt, en ég á allavegana eftir að muna það mikilvægasta. Þetta hefur verið skemmtilegur tími en líka erfiður. Eftir tónleikana tvo í apríl var ég úrvinda, hafði þá síðan í febrúar verið á fullu í Fledermaus, og að æfa mig fyrir tónleikana. Svo komu páskarnir sem voru alveg yndislegir en mikið í gangi, og stress fyrir tónleikana. Þannig að eftir þessa törn var ég þreytt. Ég leyfði mér líka algjörlega að hvíla mig, en ég hélt einhvernveginn að ég myndi sjálfkrafa eftir smá tíma ná mér upp aftur, orkunni og drifkraftinum sem ég var svo full af fyrir tónleikana. En svo var ekki, allann maí var ég löt, þreytt og áhugalaus, sem var mjög leiðinlegt og erfitt. Það er svo erfitt að gera hluti með hangandi haus. Svo styttist og styttist í prófin og ennþá var ég þreytt. Meira að segja alveg fram á þriðjudaginn í þessari viku. En þetta hófst. Ég kláraði öll undirfögin og má þess vegna taka fyrsta diplómaprófið mitt næsta þriðjudag eða þann 19. júní sem er kvennadagurinn ef ég man rétt? Ekki amalegt að taka prófið á svo flottum degi. Og þá á hún Lilý Erla líka afmæli:) Við þessa góðu reddingu og annað sem ég var svo heppin að fá að verða vitni að þá er ég orðin hress, jákvæð og glöð. Hlakka barasta til að taka prófið, þó að ég sé auðvitað aðeins stressuð, og sýna þessum prófessorum hvað ég kann nú orðið askoti margt.

Við vorum svo heppin sunnudaginn 3. júní að Júlíus söngnemandi hér í borg átti miða fyrir 4 á Thomas Quasthoff barítón þar sem hann söng Die Winterreise eftir Schubert í Konzerthaus. Úff, ekki er hægt að lýsa þeirri upplifun, bæði er þetta verk náttúrulega algjört meistaraverk, hvert ljóð sínu fegurra, en þessi ljóðaflokkur eru samtals 24 ljóð. Ljóðin skrifaði Wilhelm Müller og Schubert samdi svo tónlistina við ljóðin á dánarári Müllers eða 1827. Fyrst samdi hann tónlist við fyrstu 12 ljóðin eða í febrúar 1827 og voru þau gefin út í 24. janúar 1828. Talið er að seint um sumarið árið 1927 samdi hann tónlistina við seinni 12 ljóðin. Þau voru svo gefin út sex vikum eftir að Schubert lést eða þann 21. desember 1828 en dánardagur Schuberts er 19. nóvember 1828. Ekki er vitað hvort Müller náði að heyra tónsmíðar Schuberts við ljóðin hans en hann hafði þó óskað sér að einhver myndi semja tónlist við þau. 

Ljóðaflokkurinn fjallar um Persónu sem leggur upp í ferð, vegna þess að ástarsamband hans er á enda. Án áfangastaðar og vonar heldur persónan út í vetrarnóttina. Hlustandinn fær að fylgja persónunni í gegnum þessa lífsreynslu, sem er markeruð af sorg og vonleysi.

Thomas Quasthoff er ótrúlegur söngvari, meðal annars vegna þess að hann er líkamlega fatlaður. En það hefur hann alls ekki látið aftra sér sem er ofboðslega fallegt og hefur hann sungið á sviði og heldur marga tónleika árlega. Röddin og hæfileikarnir eru gríðarlegir, forréttindi að fá að hlusta á hann syngja þetta fallega verk. Svo má líka bæta því við að Die Winterreise er u.þ.b. einn og hálfur klukkutími í flutningi og söng hann það allt í gegn án hlés.

Annað fékk ég að upplifa seinasta föstudag sem hefur haft ofboðsleg áhrif á mig síðustu viku. Ég nefninlega fyrir rælni uppgötvaði að uppáhaldið mitt hún Tori Amos yrði með tónleika hérna í Vín og var ekki lengi að panta miða fyrir mig og Lalla. Ég er ekki alveg viss hvenær ég byrjaði að hlusta á Tori, man allavegana að það var fyrir útkomu From the Choirgirl Hotel  en sá diskur kom út árið 1998. Þannig að mig hefur allavegana dreymt um þetta kvöld í meira en 10 ár. Og ég varð sko ekki fyrir vonbrigðum.

Hún er núna að túra um heiminn vegna nýju plötunnar American Doll Posse.  Mér finnst þessi plata vera algjörlega frábær, fór mikið að hlusta á hana eftir tónleikana og þá opnaðist hún alveg fyrir mér. Tori  er gríðarlegur listamaður og hefur hún hingað til aldrei gefið út plötu sem er ekki með einhverju consepti og þessi plata er byggð á 5 konum sem hún segir að lifi allar í henni og heldur því fram að þessar konur séu til í öllum konum. Hver kona hefur sinn eiginn stíl og sín lög á disknum. Þær heita Isabel (histTORIcal), Clyde (cliTORIdes), Pip (ExpiraTORIcal), Santa (sanaTORIum) og Tori (terraTORIes). Allar þessar persónur eru byggðar á grískum gyðjum.
Isabel er byggð á grísku gyðjunni Artemis og er ljósmyndari og mjög pólitísk.
Clyde er byggð á gyðju undirheimanna Persefónu. Hún mjög óörugg, á erfitt með að finna út hver hún er og á hvað hún trúir, og er að vinna úr því að hafa orðið fyrir vonbrigðum í lífinu.
Pip er byggð á gyðju stíðs, visku og kænsku eða Aþenu. Hún er hörkukvendi og tekur á málunum.
Santa er byggð á grísku gyðjunni Afródítu og er ástríðufull og tilfinningarík.
Tori er byggð á grísku gyðjunum Demeter og Díonýsos. Hún táknar listakonuna í henni (okkur).

Spratt þessi hugmynd mikið til vegna þess að pabbi hennar er prestur og er hún alin upp í mjög afturhaldsamri trú á Guð og Jesú Krist. Hún hefur aldrei verið sammála kristinni trú með það hversu konurnar eru klipptar út úr sögunni eða skipt niður í aðeins tvo flokka, móðir eða hóra. Hún segist trúa því að það sé ekki svo einfalt eða ekki svo svart á hvítu. Ég er að mörgu leiti mjög sammála henni og að við þurfum að leita inni í okkur að því kvenlega og berjast fyrir því kvenlega í heiminum. Því konur eiga ekki að þurfa að verða að körlum eða taka upp karlasiði til að komast áfram í heiminum. Heimurinn þarf líka meira af kvenlegum styrk og orku.

Tónleikarinir voru með því sniði að fyrst kom út einhver af þessum 5 persónum og sungu sín lög, í sínum fötum og með sitt hár og allt saman. Svo voru smá búningaskipti og kom þá Tori út, söng lög bæði af nýju plötunni og líka gömul lög með hljómsveitinni sem hún spilar með á plötunni. Svo spilaði hún líka ein á píanóið sem var gríðarlegt. (ég er orðin uppiskroppa með lýsingarorð). En hérna kemur Set listinn

Fyrsti þáttur – Santa
Body & Soul
My Posse Can Do
Programmable Soda
Secret Spell
Dragon
You Can Bring Your Dog
Millispil
Professional Widow
Annar þáttur – Tori
Big Wheel
Caught A Lite Sneeze
Liquid Diamonds
Cornflake Girl
Doughnut Song
Glory Of The 80s
Solo
Spuni 
Upside Down
Mother
Með Bandi 
Father’s Son
God
Code Red
Fyrsta Uppklapp
Precious Things
Pancake
Annað Uppklapp
Bouncing Off Clouds
Hey Jupiter

Eftir þessa stórkoslegu upplifun þá hef ég algjörlega dottið ofaní tónlistina hennar og hana sem listamann. Það er ekki lítið sem hún hefur upplifað, hún varð fyrir kynferðislegri áreitni, og missti 3 sinnum fóstur og hefur hún tekist á við þetta allt saman í gegnum tónlistina sína. Svo er hún svo áhugaverur persónuleiki því hún ólst upp á afturhaldssömu kristnu heimili þar sem pabbi hennar er preacher eða prestur og mamma hennar er að hluta til indjáni eða native american cherokee og þar eru skemmtilegar andstæður sem koma þar saman. Hún var undrabarn því hún var farin að spila á píanóið fyrir 3 ára aldur. Hún varð svo yngsti nemandi sem hefur verið tekinn inn í Peabody Konservatorium en þá var hún 5 ára. Hún var svo rekin út úr honum því hún hafði ekki á því að halda áfram á þessari braut, henni langaði að verða female composer en þá sögðu þeir bara: nei, þú getur það ekki. Þú verður að verða concert pianist. En hún hefur svo mikla sköpunargáfu að það er skiljanlegt að hún vildi ekki vera njörvuð niður í eins þröngri grein eins og klassíkin er.

Fyndið er að ég fattaði líka á tónleikunum að hún spilar núna aðeins á Bösendorfer flygla. Hún á tvo, ein sem er í Ameríku og getur lítið ferðast, hún er orðinn þreytt (hún talar um þá sem persónur og þá sem kvenpersónu eða “her”) og svo er ein í Evrópu eða sem hún túrar um með. Bösendorfer fyrirtækið er Austurrískt og er hérna í Vínarborg, hún minntist einmitt á það á tónleikunum hvað það væri gott að vera komin hingað og að “hún” væri komin heim. Hún tengist píanóunum sínum persónulegum böndum og talar um að þau eru virkilega framlenging af henni, en þessi píanó eru búin til hér í Vín og það tekur um 5 ár að búa til einn flygil. Það er reynt að láta ferlið verða eins ómekanískt eins og hægt er, þau eru handsmíðuð. En mér finnst þetta mjög skemmtilegt og áhugavert fyrirtæki, en líka því að allir flyglarnir í skólanum mínum niðrí Penzing (og það eru flyglar í hverju einasta herbergi) eru Bösendorfer. Þannig að það eru forréttindi að fá að glamra á svona góð píanó.

Úff ég gæti haldið endalaust áfram, en þetta er orðið nokkuð langt núna. Enda svo langt síðan ég skrifaði að það var svo margt sem þurfti að komast frá mér. Allavegana er yndislegt að fá að fylgjast með svona gríðarlega hæfileikaríku fólki, það snertir við manni og maður er ekki sama manneskjan eftir svona kvöldstund. Það er að mínu mati merki um góða/nn listakonu/mann.

Allavegana vona ég að ég nái að skapa list á þriðjudaginn, ekki bara syngja á prófi.

Eyrún

Jæja þá eru kosningar yfirstaðnar og júró líka. Jafn dapurlegar voru niðurstöðurnar í hjá báðum.

Það er mér ótrúlegt hversu mörg atkvæði sjálfstæðið fær aftur og aftur. En það munaði litlu núna og það er greinilegt að fólk er orðið þreytt, allavegana meiri en helmingur því að stjórnin er ekki einu sinni með helming þjóðarinnar á bak við sig. Mér þykir eiginlega hlægilegt að gáfað og þroskað fólk (sem ég geri nú ráð fyrir að sé í báðum þessum flokkum en kannski er það barnalegt af mér að gera ráð fyrir því) sjái ekki ruglið í því að reyna að stjórna landi með 1 manns meirihluta og 48,3 % á bak við sig. Það sem ég vona núna er eiginlega að þeir haldi áfram þessu rugli, framsókn ennþá svo veik að hún þorir ekki að taka neina afstöðu og missir enn meiri trúverðugleika og stjórnin falli eftir eins stuttan tíma og mögulegt er og það verði kosið aftur. Þá látum við sjallana heyra það að við viljum ekki þessa endalausu eiginhagsmunasemi og peningagræðgi.

Hvað er stjórnin búin að gera fyrir ungt fólk á leið útí lífið? Allavegana eins og staðan er í dag er ég ofboðslega ánægð yfir því að vera að læra hér úti í Vínarborg því hér fæ ég allavegana nægilega framfærslu á mánuði. Er það eðlilegt að land sem stærir sig af því að vera með ríkustu löndum í heimi styðji námsmenn sína aðeins með lánum? Peningum sem þú þarft að borga til baka en samt máttu ekki fá eins mikið og þú þarft á mánuði. Þannig að í ofan á lag að vera í fullu námi sem þú verður að verður að vera í til að fá lán, þarft að ná 75% af því námi til að fá eitthvað borgað, þá verðuru að vinna fyrir þér í hlutavinnu til að ná endum saman og enda ekki með mörg hundruð þúsund króna yfirdrátt eftir háskólanám. Frábært nesti útí lífið…vera með ca. 3 milljónir á bakinu í námslán eftir þriggja ára nám + feitann yfirdrátt. Svo er það spurningin um húsnæði, ekki komast allir að á stúdentagarða og hvað er þá í stöðunni? Leiguverðið á Landinu er nú ekki það hagstæðasta þannig að margir fara út í það að taka 100% lán á fyrstu íbúðinni og eru þá komin með nokkuð góða greiðslubyrði á mánuði. En þetta þykir sjálfstæðinu algjörlega eðlilegt og langar meira að segja að setja á skólagjöld svo að við fátæku námsmennirnir getum haldið lífeyrissjóðnum þeirra uppi.

Framlög ríkisins til skólanna hafa verið stóraukin en til að ná árangri dugar það ekki eitt og sér. Til þess að það takist þurfa nemendur að taka í auknum mæli þátt í kostnaði við nám sitt. Öflugt menntakerfi þarf að vera sameiginlegt verkefni ríkis, nemenda og atvinnulífs. Landsfundur bendir á mikilvægi þess að lánastofnanir veiti lán fyrir skólagjöldum enda er nám ekki einungis fjárfesting samfélagsins heldur einnig einstaklinga.
(tekið 14.5.07 af http://www.xd.is/xd/2007/landsfundur/?ew_news_onlyarea=&ew_news_onlyposition=3&cat_id=53459&ew_3_a_id=276450 )  

Svona er staðan eftir 12 ára stjórnarsamstarf framsóknar og sjálfstæðisins. Ég held að þeir sem kunna að reikna og prófa við þetta dæmi að þá sjái þeir fljótt að það gengur ekki upp. Enda hefur stjórnin ekki verið að styðja við fólkið í landinu heldur fáa vini kvótakerfisins og ríka fólkið. Ég er mjög svekkt og gæti skrifað hér fleiri fleiri dæmi um hvers vegna ég er ósátt við ríkisstjórnina, til dæmis Landsbyggðarpólitík, endalausa höfuðborgarstefnu í þessu landi, það er auðvitað bara óþarfi og algjör fásinna að vestfirðingar vilji fá malbikaða vegi og hvað þá tvíbreitt malbik og landsbyggðin er endalaust að breka um einhver göng. En höfuðborgarbúar verða auðvitað ekkert nema fúlir ef þeir komast ekki á undir hálf tíma útí náttúruna og þá á sko líka að vera allt til staðar, en engum dettur í huga að fólk þurfi að búa þarna allt árið um kring. Svo má líka ræða um Jafnréttismál, er eðlilegt að árið 2007 séu týpísk kvennastörf ennþá verr metin fjárhagslega en týpísk karlastörf (þá meina ég þau störf þar sem hlutfallslega fleiri konur eru í stéttinni en karlar). Þar finnst mér karlar eigi að taka persónulega á sig ábyrgðina því að enn þann dag í dag eru það karlar sem sitja við stjórnvölinn (og ef það er kona sem reynir að fá að stjórna þá er endalaust grafið undan trúverðugleika hennar meira en öðrum stjórnendum (körlum), sem dæmi má taka Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur) og leiðrétta þetta ójafnvægi í eitt skipti fyrir öll.

Úff…Mig langar ekki að svekkja mig lengur á svona stjórnunarháttum. Eitt að lokum…vissuð þið að græðgi er ein af 7 dauðlegu syndunum, en umhyggja og samhyggð eru hjá flestum flokkaðar sem dyggðir.

Frelsi, jafnrétti og systralag í stað eiginhagsmunasemi. Samfylkingin lengi lifi.

Þá eru seinni tónleikarnir líka búnir, og gengu bara mjög vel. Frau Spitzer var mjög ánægð með hvað ég hefði tekið miklum framförum á seinasta ári, sem að ég er ofboðslega ánægð með. Ég var já eiginlega bara mjög ánægð með hvernig þetta gekk, auðvitað var þetta ekki 100% og ég veit alveg um margt sem ég hefið getað gert betur, en þannig er það alltaf en þetta var held ég eins gott og það getur verið. En þig getið dæmt líka sjálf því hér koma upptökurnar.

Fyrst söng ég þrjú ljóð eftir Hugo Wolf eftir texta Joseph von Eichendorff sem heita Nachtzauber, Die Nacht og Unfall. Svo söng ég seinna Aríu eftir Rossini, úr Ítölsku stúlkunni í Alsír, sem heitir Cruda Sorte.

Eyrún Unnarsdóttir - Nachtzauber

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Eyrún Unnarsdóttir - Die Nacht

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Eyrún Unnarsdóttir - Unfall

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Eyrún Unnarsdóttir - Cruda Sorte

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Vona að ykkur líki vel

Ykkar Eyrún

Þá er páskafríið búið og var það alveg yndislegt, fyrst vorum við bara í rólegheitum hér í Vín og gerðum mest lítið annað en að hafa það gott. Svo vorum við frá föstudeginum langa í Essen og Ásta og Geiri komu þangað. Þar eyddum við nokkrum dögum eða fram á miðvikudag í rólegheitum og yfirlæti hjá Hönnu, Dóra og krökkunum. Svo komu allir til okkar nema Dóri og við vorum hér í brjálæðislega góðu veðri, heiðskýrt og um 20°-25°C. Við fórum saman í tívolí, uppá Kahlenberg og löbbuðum niður í kringum allar vínekrurnar og stoppuðum svo og smökkuðum vín frá vínbóndunum úr hlíðinni, fórum á Naschmarkt, slöppuðum af í sólinni og fórum svo í óperuna á laugardagskvöldið í frábær sæti og fengum að hlusta á Thomas Hampson syngja Simon Boccanegra. Alveg frábær tími og rosalega gaman.

Í gær var ég svo að syngja á mínum öðrum Jahrgangskonzert. Þá koma allir söngprófessorarnir að hlusta og tala svo um hvernig maður stóð sig eftir tónleikana, þetta er svona nokkurskonar lokapróf fyrir hvert ár, nema í ár tek ég að auki alvöru diplómapróf þar sem ég fæ einkunn fyrir sönginn. En allavegana í gær söng ég Aríu úr Requiem for those we love eftir Hindemith sem heitir In the swamp, og ljóð eftir Hugo Wolf við texta sem Joseph von Eichendorff samdi og heitir Unfall. Lalli sat með upptökugræjurnar í fanginu og tók sönginn samviskusamlega upp fyrir mig. Hér getið þið hlustað ef þið hafið áhuga.
Eyrún Unnarsdóttir - In the swamp

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Eyrún Unnarsdóttir - Unfall

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Ég náði svo aðeins á Spitzer í dag og spurði hann útí tónleikana og hvernig ég hefði staðið mig, og hann var mjög ánægður með mig, og hinir prófessorarnir líka. Sagði að ég hafi verið með þeim bestu, og ég hafi verið að syngja alveg jafn vel á tónleikunum og ég geri afslöppuð í tímum sem ég er mjög ánægð með. Já ég held bara að þetta hafi gengið nokkuð vel. Ég var líka dálítið stressuð en Lalli og Kristín sögðu að það hafi ekkert sést, bara smá fyrst kannski.

En svo eru það aftur tónleikar á morgun og ég þyrfti eiginlega að fara að koma mér í bólið. Við Lalli gleymdum alveg myndavélinni í gær en vonandi ekki á morgun. Fyndið samt í gær hitti ég Spitzer aðeins fyrir tónleikana og við fórum rétt yfir lögin var það fyrsta sem hann sagði við mig var hvað ég væri hübsch eða liti vel út Það var krúttlegt af honum og mér leið líka vel í gær, var í kjólnum sem Jónína saumaði á mig fyrir MA árshátíðina í 2. bekk. En ég á því miður enga mynd. En ég verð vonandi nokkuð eins á morgun og þá tek ég mynd.

En annars bið ég bara að heilsa öllum nær og fær.

Ykkar Eyrún

Ég veit að ég er stundum svolítið sein en var að fatta aftur að þetta lag með Emiliönu er á japönsku. Og ég fattaði það vegna þess að Yoko (sem er japönsk stelpa sem er með mér í skólanum) var að kenna Levente (sem er ungverskur strákur sem er með mér í skólanum) að segja eitthvað á japönsku. Þar á meðal var watashi no….haha…þá þuldi ég textann í laginu upp og hún fór bara að hlægja..hihi. Ég vissi náttúrulega ekkert hvað ég var að segja. En til fróðleiks þá er þetta lag víst um stelpu sem er að segja frá því að einhver misskildi hvernig hún er og þessi aðili heldur að hún sé mjög leiðinleg og ömurleg manneskja sem hún er ekki….jahhá..skemmtilegt ekki satt..en Yoko og Mamie (sem er líka frá Japan og er með mér í skólanum) voru rosalega stoltar af mér en voru samt alltaf líka að hlægja að því sem ég var að segja..trallala það var fyndið. En hérna er allavegana lagið.

Emiliana Torrini - I

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Watashi no koto
Anata wa mada
Gokai shite iru
Ka mo shirenai wa ne

Watashi no koto
Anata wa ima
Iya na onna datte
Omotteru n deshoo

Soo yo watashi wa
Detarame de
Kimagure de
Namaiki de
Wagamama de
Zeitaku de
Kidoriya de
Usotsuki de
Ayafuya de
iikagen

Da kedo watashi wa
Yurusarechau
Sore wa watashi ga
Kawaii kara

Soo yo watashi wa
Detarame de
Kimagure de
Namaiki de
Wagamama de
Zeitaku de
Kidoriya de
Usotsuki de
Ayafuya de
iikagen

Da kedo watashi wa
Aisareteru
Sore wa watashi ga
Kawaii kara

Nú er skólinn byrjaður aftur og bráðum að koma frí. Það er alveg ótrúlegt hvað sumarönnin er miklu fljótari að líða. Núna er ég á fullu á æfingum fyrir Leðurblökuna eða Die Fledermaus sem verður frumsýnd á föstudaginn. Það er búið að vera mjög skemmtilegt og mjög erfitt. Það skemmtilega er auðvitað að fá að vinna á sviði og vera að setja upp óperu, svo er líka mjög fróðlegt að vinna með mismunandi leikstjórum/tónlistarstjórnöndum því að í skólanum eru 3 óperubekkir hver með einn leikstjóra og einn tónlistarstjórnanda (Nikler/Parik, Orlowsky/Theimer og Temme/Plettner). Það hjálpar mér að vera búin að vinna einu sinni í uppfærslu með hverjum bekk því þá veit ég betur hvernig hlutirnir eru unnir hjá hverjum bekk fyrir sig. Svo kynnist maður auðvitað krökkunum betur sem eru að setja sýninguna upp og þeim sem eru í kórnum með mér.

En það er alveg ofboðslega erfitt að vera endalaust á æfingum og æfa alltaf það sama en þetta er alls ekki mikið sem við gerum. En ef einhverjir mæta ekki á æfinguna þá þarf að endurtaka það á næstu æfingu fyrir þá sem vantaði og þá vantar einhverja aðra sem ná þá ekki því sem við gerum á þessari æfingu. Úff. Svo er bara svo erfitt að vera svona mikið í kringum fólk sem er síblaðrandi, þegar við þurfum að bíða þá bíður það uppi á hliðarsviðunum og blaðrar þar og segir brandara þannig að þeir sem eiga að vera á sviðinu og eru að leika og syngja heyra ekkert í sér né hljómsveitinni. Meira að segja er fólk í kórnum sem er að grínast og hlægja þegar við erum á sviðinu og eigum að vera að leika eða fylgjast með eða hvað þá syngja. Mér finnst svo leiðinlegt að vera leiðinlega manneskjan sem er alltaf að sussa og biðja fólk um að einbeita sér svo að við þurfum ekki að vera þarna langt fram eftir degi til að endurtaka eitthvað smáræði vegna þess að við vorum ekki að fylgjast með. Æjæjæjjjj….ég er alltaf algjörlega búin á því andlega þegar ég kem heim af þessum æfingum. Ég hlakka til og vona að ég nái að verða sólóisti og að ég endi ekki í kór því þá ber ég bara ábyrgð á mér og engum öðrum og ef ég klúðra eða stend mig ekki þá get ég lagað það hjá mér og þá verður það í lagi. En þó svo að ég lagi það sem ég geri vitlaust í kór en hinir ekki (og það þarf ekki að vera nema einn sem gerir hlutinn/hlutina vitlaust) þá klúðrast allt. En ég er algjörlega ekki fullkomin í þessari uppfærslu og langt því frá. Ég syng oft einhverja bölvaða vitleysu og í vitlausu tempói því að ég sé ekki oft ekki stjórnandann eða á mónitorana útaf völsunum sem við erum sífellt að dansa og stundum líka útaf því að ég er svo lítil og einhver stærri er fyrir framan mig.

En það er eitt fyndið, dansfélaginn minn er Florian Spiess sem er bassi, sem kemur málinu ekki mikið við, nema að hann er hátt í 2 metrar á hæð. Hihi. Það var alveg týpískt að þau myndu para okkur saman. Ég sé allavegana ekki stjórnandann þegar við erum að dansa saman

En þetta var nú algjört volæðistal og þið afsakið ef þið nenntuð að lesa þetta tuð, ég varð bara aðeins að fá að pústa. Það eru nú bara 1 og hálf vika eftir og þá þarf ég aldrei að vera aftur með í kórnum nema að ég vilji það. Því þetta er annað skiptið mitt og við þurfum bara að hafa 2 Chorschein.

Kannski er þetta volæði líka í mér því að við vorum búin að hafa svo gott veður hér í Vín seinust daga en nú er aftur kominn vetur eins og annars staðar í Evrópu. Maður missir algjörlega dampinn með svona veðurbreytingu. Ég var farin að hlakka svo til í sumar, við vorum byrjuð að plana alskonar ferðir og hluti sem við ætluðum að gera með Kristínu og Jóni. Allavegana erum við Kristín búnar að ákveða að fara allavegana annað hvort til Búdapest eða Prag og kannski bara bæði, svo ætlum við að labba upp á Kahlenberg einhvern laugardaginn og koma svo við á heurigen og smakka vínin hjá vínbóndanum. Svo verður farið í sund, á Prater, sólað sig við Dóná, sólað sig í Burggarten og margt, margt fleira. Svo var ég líka farin að hlakka til ef einhverjir íslendingar koma svo í júní til að taka prófin inn í skólann.

Þetta er orðin rosalega löng færsla en ég ætla samt að lengja hana aðeins.

Svo það sem er á döfinni er:

Sýningar á Fledermaus í þessari og næstu viku
Páskafrí í Þýskalandi með Essengenginu og Ástu og Geira
Vínarfrí með Hönnu og krökkunum og Ástu og Geira
2. Jahrgangskonzert 17. apríl (árgangurinn minn syngur og allir prófessorarnir í skólanum hlusta og kommentera á sönginn manns)
Klassenabend 19. apríl (Nemendur söngkennarans míns syngja saman á tónleikum)

Þarf líka að taka upp nokkur lög í tonstudioinu í skólanum mínum til að eiga og svo þarf ég líka að kaupa mér góðann hljóðnema.

Þannig lagað séð alveg nóg að gera og líka tími til að vera hress og njóta lífsins.

Vona að allir (sem ég veit eiginlega ekki hvort að séu eitthvað margir) sem kíkja hingað inn séu líka hressir og séu að njóta lífsins. Til þess er maður nú hérna. Note to self: Það er bannað að hafa áhyggjur sem eiga ekki rétt á sér og bannað að pirra sig yfir einhverju sem maður getur sjálfur ekkert gert í.

Eyrarún

P.s ég þori aldrei að segja svona “allir að kommenta” því að ég fer sjálf aldrei eftir því og þá er svo vandræðalegt ef enginn kommentar þannig að ég segji það ekki en samt eiginlega… en bara sagt til að svala forvitninni minni um það hverjir eru eiginlega að skoða þessa síðu..en núna ætla ég að segja bless…og hætta þessu bulli…úff..er samt í betra skapi núna en þegar ég byrjaði…takmarkinu með þessu bloggi er þess vegna náð..víhhí