Núna er ég búin að vera að tölvunördast aðeins, sá hvað Helga og Humi voru með flottar græjur í kringum myndirnar sínar af Snæfríði Eddu og varð öfundsjúk. Náði að mastera þessa tækni hjá þeim og er núna búin að herma. Vonandi verðið þið jafn ánægð og moi. En nú þarf ég að fara að sofa í hausinn á mér.
Já stelpan okkar er sko orðin stór, varð 2. mánaða á fimmtudaginn og svo fæddist gíraffastelpan vinkona mín hún Snæfríður Edda bara daginn eftir þannig að það er næstum því upp á dag 2 mánuðir á milli okkar. Við hlökkum alveg ofsalega mikið til þess að fá að knúsa hana.
Við fórum á “afmælisdaginn” minn til læknisins í mjaðmasónar, þeir hérna eru voðalega stressaðir á mjöðmunum, eitthvað sem báðar ömmurnar kannast ekki við að heiman. En eins og við var að búast þá var allt í lagi með mjaðmirnar hennar Ásthildar. Svo var hún mæld og vigtuð og er orðin 57,5 cm og 4,67 kg. Rosalega dugleg stelpa.
Núna er hún líka orðin dugleg í að hreyfa sig, farin að sparka útí loftið og hreyfa hendurnar upp og niður, rosa hratt. Það virðirst líka vera mjög gaman og hjalar hún út í eitt á meðan, algjört krútt. Við Lalli getum ekki hætt að horfa á hana á meðan og fá að fylgjast með hvað hún þroskast hratt. Við fórum saman í bað í vikunni og það var sérstaklega gaman að sprikla í vatninu, hún gusaði og gusaði þannig að Lalli varð bara hálfblautur að reyna að taka upp myndband af herlegheitunum 
Svo er stelpan orðin tilbúin í ferðalagið, komin með Neyðarpassa og allt svo að Bretarnir hleypi okkur nú heim til Íslands. Við þurftum að fara með hana í passamyndatöku og allt, kallinn var ekki alveg nógu ánægður með það að þurfa að taka mynd af svona lítilli stelpu, því hendurnar mega víst ekki sjást á myndinni af þeim sem heldur höfðinu uppi á svona litlu kríli, það er nú alveg sjálfsagt að þau geti nú bara haldið hausnum uppi sjálf…er það ekki? Solltið bilað.
Bara 10 dagar í heimkomu…
Loksins komust myndir inn…ég skal segja ykkur það að eins yndislegt og það er að eyða tíma með henni Ásthildi minni þá gerir maður nú lítið annað þessa dagana. Þess vegna verðið þið víst að fyrirgefa mér biðina. En ég náði nokkrum inn núna.
Annars bíðum við spenntust eftir litla gíraffanum sem er væntanlegur hvenær sem er.
Innilegar samúðarkveðjur til ykkar allra sem voruð svo heppin að fá að kynnast þessum strák. Ég mun alltaf sakna þín og þú átt að eilífu pláss í hjartanu mínu sponsið mitt.
Eyrún
