Lárus, Eyrún og Ásthildur í Bandgasse

Ekkert skeð enn, Bumbulína hefur það greinilega rosalega gott í bumbunni þrátt fyrir plássleysi. Henni langar að fá að stækka og bolla sig upp aðeins lengur og ekki get ég gert neitt nema bara sætt mig við það. Þannig að við bíðum bara, allt orðið tilbúið fyrir prinsessuna, góð IKEA ferð afstaðin þar sem rúmið, skiptiborðið og fleira nytsamlegt barnadót og annað dót var keypt. Mín er búin að fara í gegnum hreingerningargeðveikina, búin að snúa öllu á hvolf hér í Bandgasse og breyta og gera meira kósý og þrífa. Fann þessa gríðarlegu þörf hjá mér á meðan ég var að baka skonsur í gær að sjóða og þrífa allar kryddkrukkurnar okkar og skipuleggjað þær betur. Þannig að á milli þess sem skonsurnar voru í ofninum var ég að kroppa límmiða af soðnum krukkum, solltið beluð En það er best að reyna bara að sjá skoplegu hliðina á þessu því þegar ég hugsa til þess að ég gæti þuft að bíða í meira en 20 daga í viðbót þá er mér eiginlega ekki hlátur í huga. Langar óstjórnlega að ljúka þessu af og fá að knúsa þá stuttu og loka þessu millibilsástandi.

Í dag á Þórný Linda afmæli, innilega til hamingju með það bestasta, vona að þú hafir það sem allra best í dag. Knús og kossar frá mér og Bumbulínu. Þetta væri nú góður dagur fyrir hana til að velja sér en hún er greinilega svolítil prímadonna og vill hafa sinn prívat dag…ef hann er þá til?

Austurríkismenn eru líka að kjósa nýja ríkisstjórn í dag. Allt í rugli, seinast var eins stjórn eins og við höfum á Íslandi í dag, stóri sósíalflokkurinn og stóri hægriflokkurinn voru saman í stjórn en gátu ómögulega komið sér saman um eitt né neitt þannig að seinustu 2 ár er ekkert búið að gerast í landinu og svo sprakk þetta allt saman í sumar og ákveðið var að kjósa aftur. Svo eru tveir öfga hægriflokkar hérna sem eru stórhættulegir en fá samt um 30% samanlagt og svo grænir sem fá í kringum 10%. Stóru flokkarnir fá svo sitt hvor ca. 30%. Þannig að eins og ég sé þetta, en ég er náttúrulega ekki sérfræðingurinn í þessu á heimilinu, þá er þetta erfið staða fyrir okkur vinsti fólk hér í Austurríki. SPÖ eða sósíalflokkurinn getur ekki farið í stjórn aftur með hægri flokknum ÖVP því það gekk svo hörmulega seinast, þeir leggjast ekki svo lágt að fara í stjórn með fasistum og græni flokkurinn nær ekki nógu góðu kjöri til að nægja í meirihluta. Þannig að þetta lítur alls ekki vel út. En mahl sehen, hvað gerist.

Við Lalli erum ekki búin að vera alveg þau duglegustu í því að taka myndir af Bumbulínu en við tókum okkur til í seinustu viku og smelltum nokkrum myndum af henni…

Eins og glögg augu hafa tekið eftir erum við búin að fjárfesta í einum Benjamín, húsmóðirin ætlar að gera sitt allra besta til að halda lífi í kornabarni og 2 plöntum í vetur….ég er alveg viss um að kornabarnið fær nóg af ást og umhyggju en ég er hrædd um að mínir ógrænu fingur eigi ekki eftir að vera nóg fyrir plönturnar….en það má alltaf reyna.

Vonandi verður Bumbulína ekki lengur Bumbulína þegar ég skrifa næst, ég er ekki búin að ákveða alveg hvernig þetta verður með síðuna og myndir þegar þær koma, en væntanlega verður myndasíðan læst, ekkert mál að fá lykilorðið þegar þar að kemur, bara senda emil á mig eða Lalla eða kommenta á síðuna.

Þangað til næst

Eyrún

“It’s the end of the world as we know it” þessi lína sönglaði aftur og aftur í hausnum mínum á mánudaginn þegar “Lehman Brothers” fór á hausinn, síðast þegar að ég bloggaði var ég mjög nálægt því að skrifa um Kreppu-kapitalista sem að hlaupa undir pilsfald ríkisins þegar það kólnar á mörkuðunum. En svo fannst mér það ekki passa inní bloggfærsluna um bumbulínu, sem dansaði fyrir pabba sinn í gær þegar hann lofaði að segja henni frá indíánum og fleiri merkilegum hlutum í þessum heimi.

En svo er það varla viðeigandi að skjóta á Kapitalista á þessum síðustu og verstu tímum, markaðarnir virðast að hruni komnir og allskonar merkilegir peningamenn vita ekkert hvað þeir eiga að gera, að ráðast að þeim núna er svipað og að kæra ljósmæður, kvelja dýr og yfirleitt koma illa fram við þá sem að geta ekki varið sig. Ég efast reyndar ekki um að Kapitalistar myndu sparka í ketti og nýta sér bága stöðu annara til að græða, það er svona nokkur vegnin í þeirra stefnu - þeir hæfustu lifa af og allt það. En það væri ekki í mínum anda að taka upp þeirra aðferðir og sparka í þá, nú þegar þeir liggja ótrúlega vel við höggi. Það er munurinn á okkur og þeim, fyrir þeim er gróðinn höfðumarkmið og það skiptir litlu máli hvernig hann kemur til. Reyndar tók ég eftir því að þau línurit sem sett eru upp þessa dagana ná flest ekki lengra aftur en 2005 og sína uppganginn til 2007 og svo ná línurnar aftur niður að því sem þær voru 2005 - var 2005 svo hræðilegt ár? Eða hversu langt sem menn reyna að fara aftur, hjálpar það okkur ekki bara við að komast með lappirnar niður á jörðina. Ná ágætistaki á raunveruleikanum og halda fastar í það núna heldur en við höfum áður gert. Satt best að segja held ég að vesturlönd hafi gott af “kreppu”, sem ýmsir segja að sé reyndar aðeins hjá sérstökum gerðum af bönkum. Kanski fær þessi kreppa okkur til þess að hætta að einblína á gróða á hinum og þessum mörkuðum og flytja fókusinn yfir á alvöru gæði - gera okkar umhverfi betra þ.e. koma börnunum okkar á betri stað en við erum á. Ísland fór ekki úr því að vera eitt fátækasta land Evrópu yfir í að vera eitt það ríkasta á ca. 90 árum vegna þess að bankarnir okkar skiluðu svo gríðarlegum arði eða vegna þess að forstjóri Eimskips fékki milljarða í laun. Skólakerfið varð betra, börnin vissu meira ergó fullorðið fólk framtíðarinnar vissi meira og þannig stóð samfélagið sig betur. Við gætum öll vitað svo miklu meira, sem sýnir sig einna helst í því hvernig við rekum samfélagið okkar. Dæmi: Í staðin fyrir að prenta ljóð eftir skáld er sett fram hugmynd um að reisa styttu af því, með hvoru er skáldi sýnd meiri virðing - að lesa ljóð þess eða gera eftirmynd af útliti þess?

Mig vantar að komast í skóla, fá nýjar hugmyndir og rifja upp gamlar, sem betur fer er stutt þar til skólinn byrjar og ég ætti í rauninni að vera að vinna að verkefni en ekki blogga.

Kreppa er bara hugarástand og tækifæri til að breyta því sem miður fór. Endilega nýtið það.

Lalli 

Við komumst heil heim í Bandgasse, eins og venjulega var eitthvað smávegis að í fluginu en ég nenni ekki að blogga aftur um svoleiðis smáræði. Það eru miklu merkilegri hlutir að gerast í kringum um mig, það styttist og styttist í að ég verði pabbi. Á síðustu mánuðum hefur Eyrún breyst í móður, allir sem sjá hana sjá að hún er um það bil að að verða og í rauninni orðinn mamma, það sér það aftur á móti enginn á mér. Á mér verður engin greinileg breyting, það sér það enginn að ég er pabbi fyrr en ég geng rígmontinn með barnavagn niður Graben á sunnudegi, eða stend orðlaus á fæðingarheimilinu og sé tvær fallegustu manneskjur heimsins liggja saman eftir að hafa framkvæmt hálfgert kraftaverk. En mér er alveg sama þó að enginn sjái það á mér, ég get samt sem áður ekki beðið. Það er allt að verða tilbúið hjá okkur, ein IKEA ferð eftir og þá er heimilið tilbúið fyrir Bumbulínu.

Annars var ég næstum því búinn að gleyma því hvað mér líður vel hérna í Bandgasse, ég fann það bara þegar ég gekk inn eftir stressandi ferðadag, við vorum kominn heim. Líklegast væri það sama tilfinning á Íslandi ef við ættum okkar heimili þar, það er óneytanlega þægilegt að það taki bara 20 mínútur að komast í algjöra sveit, hafa allstaðar fjöll og hafið. Það verður ljómandi að flytja aftur heim, en það verður ekki strax.

Þessi dagur er víst sá síðast þar sem alvöru sumar ræður ríkjum í Vín, síðan tekur haustið við. Haustið er fallegur tími, þá kemur kyrrð og smá kuldi og við brotthvarf hitans fær fólk orku til að hugsa og í rólegheitum hlaða orkuna.

Núna er kominn smá rythmi á lífið aftur eftir sumarvinnubrjálæðið, þá gefst manni tími til þess að blogga meira. Það gerum við Eyrún líka, bráðum ætla ég að skrifa færslu um óþolaidi Kapitalista sem í kreppu breytast algjörlega, en meira um það síðar.

Kveðjur úr Vín,

Lalli