Lárus, Eyrún og Ásthildur í Bandgasse

Þá er það yfirstaðið, prófið fór vel fram snemma á þriðjudagsmorguninn eða réttara sagt kl 10. Þetta var alveg svolítið erfitt, var svo stressuð daginn áður, mikið til útaf því að ég var búin að ákveða að vakna kl 6 til að ég yrði almennilega vöknuð í röddinni. Til að vakna svona snemma varð ég náttúrulega að fara snemma að sofa. Var komin upp í rúm um 9 - hálf 10 en gat engann veginn róað mig niður. Hjartað hamaðist og sama hvað ég gerði þá varð ég ekki einu sinni syfjuð. Ég hlustaði á hugleiðslu, ég hlustaði á slökun með Guðjóni Bergmann og ég hlustaði á Harry Potter bók Audiobook nr. 6. Lalli sagði mér sögu um litlu bláu flugvélina, en ekkert gerðist. Hann meira að segja las fyrir mig úr Harry Potter sem hann er að lesa en ég náði ekki að sofna. Seinast þegar ég man var kl orðin hálf 1 og ég orðin ennþá meira stressuð því núna fengi ég svo stuttan svefn. En þetta hafðist einhvernveginn, ég náði að sofna og vaknaði eldhress kl 6 um morguninn.

Ég gleymdi krananum á þegar við fórum út og við vorum komin út á lestarstöð þegar ég fattaði það og Lalli greyið þurfti að hlaupa heim til að slökkva á honum. Sem betur fer fór ekkert uppúr en það munaði litlu.

Ég var svo númer 4 í röðinni. Söngurinn gekk vel, veit samt alveg vitleysurnar mínar og var ekkert rosalega ánægð með dýptina mína, svona snemma á morgnana er dýptin mín ekki sú besta, oftast meira loft einhvernveginn. En allavegana gekk þetta alltsaman, ég söng 1 aríu og 2 ljóð. Úff var alveg rosalega fegin þegar þetta var búið en upptakan klikkaði, batteríið var búið þrátt fyrir að ég hafi skipt um batterí um morguninn,hef tekið ónýtt batterí í staðin fyrir nýtt…arg!

Við vorum 7 sem tókum þetta próf í ár, þannig að þetta var ekki svo langt. Eftir prófið ráðfæra prófessorarnir sig saman, en allir söngprófessorarnir eru að dæma í prófinu. Hver og einn gefur hverjum nemanda einkunn sem er svo sett saman í eina einkunn. Svo fær maður bara að vita strax hvað maður fékk í einkunn.

Ég fékk 1 eða Sehr gut eða hæstu mögulegu einkunn á 1. diplómaprófinu mínu.

Ég er auðvitað alveg rosalega ánægð með það og ég er að gera mér meira og meira grein fyrir því með tímanum sem líður. Það er alltaf gaman að vera að standa sig vel í því sem maður tekur sér fyrir hendur.

Við vorum tvö sem fengum 1, ég og Pauli sem er tenór frá Tirol og er mjög hress. Hann og Jóni eru miklir vinir og Jóni er alltaf að kenna honum skemmtilega íslensku og hann hefur mikinn áhuga á því að læra. Hann segir til dæmis alltaf við mig þegar við hittumst eða þegar hann hefur samband við mig í gegnum sms eða síma: Heyrðu gamla. Og í smsinu var það skrifað herdö gamla sem var krúttlegt og ekki fjarri lagi. En hann átti einkunnina vel skilið. Hinir fengu á bilinu 2 - 3 held ég og allir náðu sem var mjög gott og ánægjulegt.

Svo er hún Lára besta komin til okkar í heimsókn og við erum búin að reyna að hafa það gott miðað við hrikalega hitann sem er hérna. Það er klárlega ekki íslenskt veðurfar hér á meginlandinu og við íslendingar erum ekki hannaðir fyrir svona mollu. En við látum það nú ekki aftra okkur…verðum þá bara í sundi eða að flatmaga í grasinu.

Annars eru það bara tæpar 2 vikur í lendingu á Akureyrinni góðu.

Veriði hress, ekkert stress, bless.

Eyrún

Langt síðan ég skrifaði síðast, langar oft að vera miklu duglegri að skrifa, fyrir mig. Ég held að ég hafi ofboðslega gott af því að skrifa það sem ég er að hugsa, þá næ ég að komast meira í samband við sjálfa mig, þó að það sem ég skrifa er oftast daglegir hlutir eða eitthvað sem ég er að pæla í á þeim tíma. Það er samt ekki þar með sagt að það sé ekki merkilegt.

En margt er búið að gerast síðan síðast, ég er ekki viss um að ég muni allt, en ég á allavegana eftir að muna það mikilvægasta. Þetta hefur verið skemmtilegur tími en líka erfiður. Eftir tónleikana tvo í apríl var ég úrvinda, hafði þá síðan í febrúar verið á fullu í Fledermaus, og að æfa mig fyrir tónleikana. Svo komu páskarnir sem voru alveg yndislegir en mikið í gangi, og stress fyrir tónleikana. Þannig að eftir þessa törn var ég þreytt. Ég leyfði mér líka algjörlega að hvíla mig, en ég hélt einhvernveginn að ég myndi sjálfkrafa eftir smá tíma ná mér upp aftur, orkunni og drifkraftinum sem ég var svo full af fyrir tónleikana. En svo var ekki, allann maí var ég löt, þreytt og áhugalaus, sem var mjög leiðinlegt og erfitt. Það er svo erfitt að gera hluti með hangandi haus. Svo styttist og styttist í prófin og ennþá var ég þreytt. Meira að segja alveg fram á þriðjudaginn í þessari viku. En þetta hófst. Ég kláraði öll undirfögin og má þess vegna taka fyrsta diplómaprófið mitt næsta þriðjudag eða þann 19. júní sem er kvennadagurinn ef ég man rétt? Ekki amalegt að taka prófið á svo flottum degi. Og þá á hún Lilý Erla líka afmæli:) Við þessa góðu reddingu og annað sem ég var svo heppin að fá að verða vitni að þá er ég orðin hress, jákvæð og glöð. Hlakka barasta til að taka prófið, þó að ég sé auðvitað aðeins stressuð, og sýna þessum prófessorum hvað ég kann nú orðið askoti margt.

Við vorum svo heppin sunnudaginn 3. júní að Júlíus söngnemandi hér í borg átti miða fyrir 4 á Thomas Quasthoff barítón þar sem hann söng Die Winterreise eftir Schubert í Konzerthaus. Úff, ekki er hægt að lýsa þeirri upplifun, bæði er þetta verk náttúrulega algjört meistaraverk, hvert ljóð sínu fegurra, en þessi ljóðaflokkur eru samtals 24 ljóð. Ljóðin skrifaði Wilhelm Müller og Schubert samdi svo tónlistina við ljóðin á dánarári Müllers eða 1827. Fyrst samdi hann tónlist við fyrstu 12 ljóðin eða í febrúar 1827 og voru þau gefin út í 24. janúar 1828. Talið er að seint um sumarið árið 1927 samdi hann tónlistina við seinni 12 ljóðin. Þau voru svo gefin út sex vikum eftir að Schubert lést eða þann 21. desember 1828 en dánardagur Schuberts er 19. nóvember 1828. Ekki er vitað hvort Müller náði að heyra tónsmíðar Schuberts við ljóðin hans en hann hafði þó óskað sér að einhver myndi semja tónlist við þau. 

Ljóðaflokkurinn fjallar um Persónu sem leggur upp í ferð, vegna þess að ástarsamband hans er á enda. Án áfangastaðar og vonar heldur persónan út í vetrarnóttina. Hlustandinn fær að fylgja persónunni í gegnum þessa lífsreynslu, sem er markeruð af sorg og vonleysi.

Thomas Quasthoff er ótrúlegur söngvari, meðal annars vegna þess að hann er líkamlega fatlaður. En það hefur hann alls ekki látið aftra sér sem er ofboðslega fallegt og hefur hann sungið á sviði og heldur marga tónleika árlega. Röddin og hæfileikarnir eru gríðarlegir, forréttindi að fá að hlusta á hann syngja þetta fallega verk. Svo má líka bæta því við að Die Winterreise er u.þ.b. einn og hálfur klukkutími í flutningi og söng hann það allt í gegn án hlés.

Annað fékk ég að upplifa seinasta föstudag sem hefur haft ofboðsleg áhrif á mig síðustu viku. Ég nefninlega fyrir rælni uppgötvaði að uppáhaldið mitt hún Tori Amos yrði með tónleika hérna í Vín og var ekki lengi að panta miða fyrir mig og Lalla. Ég er ekki alveg viss hvenær ég byrjaði að hlusta á Tori, man allavegana að það var fyrir útkomu From the Choirgirl Hotel  en sá diskur kom út árið 1998. Þannig að mig hefur allavegana dreymt um þetta kvöld í meira en 10 ár. Og ég varð sko ekki fyrir vonbrigðum.

Hún er núna að túra um heiminn vegna nýju plötunnar American Doll Posse.  Mér finnst þessi plata vera algjörlega frábær, fór mikið að hlusta á hana eftir tónleikana og þá opnaðist hún alveg fyrir mér. Tori  er gríðarlegur listamaður og hefur hún hingað til aldrei gefið út plötu sem er ekki með einhverju consepti og þessi plata er byggð á 5 konum sem hún segir að lifi allar í henni og heldur því fram að þessar konur séu til í öllum konum. Hver kona hefur sinn eiginn stíl og sín lög á disknum. Þær heita Isabel (histTORIcal), Clyde (cliTORIdes), Pip (ExpiraTORIcal), Santa (sanaTORIum) og Tori (terraTORIes). Allar þessar persónur eru byggðar á grískum gyðjum.
Isabel er byggð á grísku gyðjunni Artemis og er ljósmyndari og mjög pólitísk.
Clyde er byggð á gyðju undirheimanna Persefónu. Hún mjög óörugg, á erfitt með að finna út hver hún er og á hvað hún trúir, og er að vinna úr því að hafa orðið fyrir vonbrigðum í lífinu.
Pip er byggð á gyðju stíðs, visku og kænsku eða Aþenu. Hún er hörkukvendi og tekur á málunum.
Santa er byggð á grísku gyðjunni Afródítu og er ástríðufull og tilfinningarík.
Tori er byggð á grísku gyðjunum Demeter og Díonýsos. Hún táknar listakonuna í henni (okkur).

Spratt þessi hugmynd mikið til vegna þess að pabbi hennar er prestur og er hún alin upp í mjög afturhaldsamri trú á Guð og Jesú Krist. Hún hefur aldrei verið sammála kristinni trú með það hversu konurnar eru klipptar út úr sögunni eða skipt niður í aðeins tvo flokka, móðir eða hóra. Hún segist trúa því að það sé ekki svo einfalt eða ekki svo svart á hvítu. Ég er að mörgu leiti mjög sammála henni og að við þurfum að leita inni í okkur að því kvenlega og berjast fyrir því kvenlega í heiminum. Því konur eiga ekki að þurfa að verða að körlum eða taka upp karlasiði til að komast áfram í heiminum. Heimurinn þarf líka meira af kvenlegum styrk og orku.

Tónleikarinir voru með því sniði að fyrst kom út einhver af þessum 5 persónum og sungu sín lög, í sínum fötum og með sitt hár og allt saman. Svo voru smá búningaskipti og kom þá Tori út, söng lög bæði af nýju plötunni og líka gömul lög með hljómsveitinni sem hún spilar með á plötunni. Svo spilaði hún líka ein á píanóið sem var gríðarlegt. (ég er orðin uppiskroppa með lýsingarorð). En hérna kemur Set listinn

Fyrsti þáttur – Santa
Body & Soul
My Posse Can Do
Programmable Soda
Secret Spell
Dragon
You Can Bring Your Dog
Millispil
Professional Widow
Annar þáttur – Tori
Big Wheel
Caught A Lite Sneeze
Liquid Diamonds
Cornflake Girl
Doughnut Song
Glory Of The 80s
Solo
Spuni 
Upside Down
Mother
Með Bandi 
Father’s Son
God
Code Red
Fyrsta Uppklapp
Precious Things
Pancake
Annað Uppklapp
Bouncing Off Clouds
Hey Jupiter

Eftir þessa stórkoslegu upplifun þá hef ég algjörlega dottið ofaní tónlistina hennar og hana sem listamann. Það er ekki lítið sem hún hefur upplifað, hún varð fyrir kynferðislegri áreitni, og missti 3 sinnum fóstur og hefur hún tekist á við þetta allt saman í gegnum tónlistina sína. Svo er hún svo áhugaverur persónuleiki því hún ólst upp á afturhaldssömu kristnu heimili þar sem pabbi hennar er preacher eða prestur og mamma hennar er að hluta til indjáni eða native american cherokee og þar eru skemmtilegar andstæður sem koma þar saman. Hún var undrabarn því hún var farin að spila á píanóið fyrir 3 ára aldur. Hún varð svo yngsti nemandi sem hefur verið tekinn inn í Peabody Konservatorium en þá var hún 5 ára. Hún var svo rekin út úr honum því hún hafði ekki á því að halda áfram á þessari braut, henni langaði að verða female composer en þá sögðu þeir bara: nei, þú getur það ekki. Þú verður að verða concert pianist. En hún hefur svo mikla sköpunargáfu að það er skiljanlegt að hún vildi ekki vera njörvuð niður í eins þröngri grein eins og klassíkin er.

Fyndið er að ég fattaði líka á tónleikunum að hún spilar núna aðeins á Bösendorfer flygla. Hún á tvo, ein sem er í Ameríku og getur lítið ferðast, hún er orðinn þreytt (hún talar um þá sem persónur og þá sem kvenpersónu eða “her”) og svo er ein í Evrópu eða sem hún túrar um með. Bösendorfer fyrirtækið er Austurrískt og er hérna í Vínarborg, hún minntist einmitt á það á tónleikunum hvað það væri gott að vera komin hingað og að “hún” væri komin heim. Hún tengist píanóunum sínum persónulegum böndum og talar um að þau eru virkilega framlenging af henni, en þessi píanó eru búin til hér í Vín og það tekur um 5 ár að búa til einn flygil. Það er reynt að láta ferlið verða eins ómekanískt eins og hægt er, þau eru handsmíðuð. En mér finnst þetta mjög skemmtilegt og áhugavert fyrirtæki, en líka því að allir flyglarnir í skólanum mínum niðrí Penzing (og það eru flyglar í hverju einasta herbergi) eru Bösendorfer. Þannig að það eru forréttindi að fá að glamra á svona góð píanó.

Úff ég gæti haldið endalaust áfram, en þetta er orðið nokkuð langt núna. Enda svo langt síðan ég skrifaði að það var svo margt sem þurfti að komast frá mér. Allavegana er yndislegt að fá að fylgjast með svona gríðarlega hæfileikaríku fólki, það snertir við manni og maður er ekki sama manneskjan eftir svona kvöldstund. Það er að mínu mati merki um góða/nn listakonu/mann.

Allavegana vona ég að ég nái að skapa list á þriðjudaginn, ekki bara syngja á prófi.

Eyrún