Lárus, Eyrún og Ásthildur í Bandgasse

Skólinn er byrjaður aftur og er það bara hið besta mál, hins vera er aðeins meiri alvara núna þar sem ég þarf að taka fyrsta diplómaprófið mitt í júní á næsta ári. Ég verð að vera búin með ákveðna kúrsa og má ég því ekki falla í neinu á þessari önn og næstu. Þá má ég ekki taka prófið og seinkast um eitt ár. Því nenni ég ekki því þetta er nú nógu langt nám og ætla ég þess vegna ekki að falla í neinu.

Ég er í mörgum nýjum og skemmtilegum fögum eins og skylmingum, rússnesku, ítölsku, og eróbik:) En svo er ég líka í Tónlistarsögu 1 og 2 á þessari önn. nr 1 eru fyrirlestratímar en nr 2 eru umræðu tímar um fyrirlestrana, og ég þarf að flytja fyrirlestur um Haydn í nr 2. úff, ég kvíði solltið fyrir, því ég þarf auðvitað að flytja hann á þýsku og svo fyrir fólk sem ég þekki ekkert, það finnst mér alltaf solltið erfitt. En hann á ekki að vera fyrr en í Janúar þannig að ég þarf ekki að hafa áhyggjur alveg strax.

Annars varð ég lasin eftir flugið okkar hingað út og var lasin í rúmar 3 vikur. Það var ekki skemmtilegt og gat ég lítið sem ekkert sungið á meðan að því stóð. En núna er ég aftur orðin frísk og syng því eins mikið og ég get.

Lalli er alltaf jafn duglegur og var að klára að gera fyrsta verkefnið sitt í skólanum í kvöld. Hann er í fullt af áhugaverðum tímum og á eftir að standa sig mjög vel.

Við erum búin að fá fullt af köllum í heimsókn til okkar til að reyna að laga eitthvað í þessu hitakerfi okkar. Því miður erum við ekki eins og Róbert bangsi sem hefur sitt eigið hitakerfi og þess vegna þurfum við ofna sem hitna almennilega. Afhverju er ekki bara til heitt vatn útum allan heim eins og á Íslandi, eða erum við bara svona sniðug? Ísland best í heimi. En vonandi er þetta orðið í lagi núna, annars þurfum við kannski að kaupa nýjan gashitara sem kostar margamarga peninga.

En bestustu fréttirnar eru þær að við erum búin að fá Flygil. Víhhí, hann er rosalega flottur, fundum hann í tónlistarbúð sem er bara hérna rétt hjá okkur. Hann er u.þ.b 100 ára gamall, svartur með Vínarískum mekkanisma, merki J Czapka und Sohn og kostaði um 90.000 íslenskar krónur með flutningi. Ég er súperdúper ánægð með hann og ég þarf aldrei aftur að reiða mig á að það sé laust herbergi í skólanum, núna tölti ég bara heim og æfi mig í mínu eigins íbúð í rólegheitum.

Annars var ég á röltinu í dag í hverfinu okkar þegar stelpa stoppaði mig út á götu og spurði hvort ég væri íslensk, á íslensku. Mér brá solltið því maður er ekkert vanur að fólk stoppi mann úti á götu og hvað þá kannist við mann. En þessi stelpa, Angela sem er frá Vín, mundi þá eftir mér úr MA frá því að hún var þar sem skiptinemi fyrir um 2 árum. Samt var einhver kona sem ég veit ekkert hver er búin að segja henni frá því að ég byggi hérna í Vín og að hún ætti nú að hringja í mig. Úff þetta er svo skrítið, þvílík tilviljun. Svo á hún heima rétt hjá okkur á Studentenheim og er í Uni Wien eins og Lalli að vísu að læra jarðeðlisfræði en samt.

Lífið kemur nú stundum svolítið á óvart.

Ég læt heyra aftur fljótt í mér, bis bald

Eyrún

p.s nýjar myndir á vefnum